Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λέει αυτοδυναμία μεν αλλά… πολύχρωμη και ευρύχωρη, ο Νίκος Ανδρουλάκης λέει συνεργασίες μεν αλλά χωρίς Μητσοτάκη και χωρίς Τσίπρα και ο Αλέξης Τσίπρας λέει προοδευτική διακυβέρνηση από τις 22 Μαΐου χωρίς δεύτερες εκλογές και χωρίς περιπέτειες.

Μεταξύ των τριών η αλήθεια είναι, πως η θέση Τσίπρα μοιάζει η πιο καθαρή στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου. Αποτελεί ερώτημα, το εάν είναι και ρεαλιστική, καθώς προϋποθέτει την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ, με αυτήν όμως θα πορευτεί το κόμμα τις επόμενες 54 ημέρες έως τις εκλογές της 21ης Μαΐου επενδύοντας σε τρία σημεία: Στον εγκλωβισμό μετά τα Τέμπη του Κυριάκου Μητσοτάκη και στην ακύρωση της στρατηγικής του περί καθαρής αυτοδυναμίας, στην αναστροφή του διλήμματος περί «σταθερότητας ή χάους», και στα αδιέξοδα του Νίκου Ανδρουλάκη. Στην Κουμουνδούρου, όπως και στην Χαριλάου Τρικούπη, γνωρίζουν, ότι εάν ο Νίκος Ανδρουλάκης πάει σε δεύτερες εκλογές με το ΠΑΣΟΚ εκτός κυβερνητικού συνασπισμού και με μονοψήφιο ποσοστό θα βρεθεί την επόμενη μέρα και αντιμέτωπος με αμφισβήτηση από το ίδιο του το κόμμα.

Εξ ου και η πίεση προς το ΠΑΣΟΚ θα είναι σταθερή και αδιάκοπη, όπως δείχνει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Για δεύτερη συνεχόμενη μέρα χθες ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έστειλε μήνυμα στον Νίκο Ανδρουλάκη, ζητώντας του να ξεκαθαρίσει, εάν λέει «όχι» σε συνεργασία με την δεξιά ή εάν το «όχι» του περιορίζεται απλά στην συνεργασία με την «δεξιά του Μητσοτάκη»: «Οι κυβερνήσεις συνεργασίας», είπε, «δεν γίνονται στη βάση της συμπάθειας των προσώπων, αλλά με βάση τις προγραμματικές θέσεις. Με ξενίζει που ο κ. Ανδρουλάκης το μόνο πρόβλημα που έχει, για να κυβερνήσει με τη ΝΔ, είναι ένα πρόσωπο: Ο κ. Μητσοτάκης. Οι πολιτικές της Δεξιάς δεν είναι πρόβλημα;».

Από το συνέδριο του STARFORUM ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε εκ νέου και το αντεστραμμένο δίλημμα περί σταθερότητας: «Την επόμενη κιόλας μέρα, χωρίς δεύτερες εκλογές και περιπέτειες, μία προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας» είπε, για να προσθέσει, ότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας «είναι πολύ πιο σταθερές από τις αλαζονικές αυτοδύναμες κυβερνήσεις».

Με αυτή την τακτική ο εκλογικός πήχης μπαίνει εκ των πραγμάτων ψηλά. Δεν λέγεται δημοσίως, αλλά ο στόχος για την Κουμουνδούρου είναι ένα εκλογικό ποσοστό, που θα έχει μπροστά τον αριθμό 3. Και το ιδανικό σενάριο είναι, να ανακτηθεί το 31,5% που είχε πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο του 2019. Σ’ αυτή την περίπτωση όλες οι ανατροπές είναι πιθανές – κατά ορισμένους, δε, τότε μπορεί να τεθεί υπό αναθεώρηση, ακόμη και η δέσμευση Τσίπρα ότι δεν θα υπάρξει «κυβέρνηση ηττημένων», καίτοι τα «κουκιά» δεν φαίνονται να βγαίνουν.

Εκείνο που είναι δεδομένο, ότι θα βγει στην πρώτη γραμμή το επόμενο διάστημα, είναι το σύνθημα της «υπευθυνότητας» και της «σταθερότητας». Παράλληλο θα είναι το σφυροκόπημα της κυβέρνησης για τα Τέμπη (ως σύμβολο κατάρρευσης του επιτελικού κράτους), για τις «γαλάζιες ακρίδες», για την διαφθορά των «αρίστων» και για τις υποκλοπές, καθώς και η ανάδειξη των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την ακρίβεια, το ιδιωτικό χρέος, την Υγεία και την Παιδεία.

Η ισορροπία ανάμεσα στο αρνητικό και το θετικό αφήγημα θεωρείται δομική προϋπόθεση νίκης από το επιτελείο του κόμματος, όπως και η αποτύπωση της ανανέωσης και της διεύρυνσης στα ψηφοδέλτια που πρέπει να έχουν κλείσει πλήρως έως το τέλος Απριλίου.

tvxs.gr