Η εθνική τραγωδία των Τεμπών μηδενίζει το πολιτικό κοντέρ, καίει την 9η Απριλίου στο εκλογικό ημερολόγιο (καίγοντας μαζί και τις προσδοκίες για αυτοδυναμία) και οδηγεί την κυβέρνηση σε, αμυντικό πια, ανασχεδιασμό τακτικής με δύο βασικούς στόχους: την διαχείριση της δεξιάς αντισυστημικής ψήφου και την θωράκισή της απέναντι στον θυμό των νέων – ήτοι, απέναντι στο κίνημα των σακιδίων.

Ο ανασχεδιασμός αυτός επιβάλει παράταση της σιγής ασυρμάτου για τον χρόνο των εκλογών, με τις πληροφορίες από το Μαξίμου να λένε, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα περιμένει το πρώτο κύμα δημοσκοπήσεων και δεν θα δώσει στίγμα προθέσεων ούτε στο υπουργικό συμβούλιο της Πέμπτης, το οποίο θα έχει ως μοναδικό αντικείμενο τα θέματα των μεταφορών. Στην Κουμουνδούρου, ωστόσο, δείχνουν ήδη βέβαιοι, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πάει τις εκλογές πίσω, αφενός γιατί ο αντισυστημισμός που πριμοδοτεί το κλίμα κοινωνικής οργής πλήττει πρωτίστως την ΝΔ και, αφετέρου, γιατί πριν φθάσει στις κάλπες, έχει ανάγκη από μια (στοιχειωδώς έστω) τεκμηριωμένη απάντηση για τις κυβερνητικές ευθύνες ως προς την τραγωδία.

Εκεί αποδίδεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και η σπουδή Μητσοτάκη, όχι μόνον να ορίσει «υπερκομματική» επιτροπή εμπειρογνωμόνων, αλλά και να διασφαλίσει (δια της επιστολής του στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρο Ντογιάκο) πως το πόρισμα αυτής της επιτροπής, που θα αφορά «διαχρονικές» και «συστημικές» παθογένειες, θα αποτελέσει στοιχείο της δικογραφίας. Οι πληροφορίες από το κυβερνητικό επιτελείο λένε, πως οι εργασίες και το πόρισμα της επιτροπής θα ακολουθήσουν ρυθμούς-εξπρές, ακόμη κι έτσι όμως είναι προφανές πως ο χρόνος των 33 ημερών έως την 9η Απριλίου δεν αρκεί.

Είναι αλήθεια, πως υπήρξαν γαλάζια στελέχη, όπως η Ντόρα Μπακογιάννη, που φέρονται να εισηγήθηκαν κάλπες-εξπρές αντί για πόρισμα-εξπρές, έτσι ώστε να μην προλάβει το σοκ των Τεμπών, να αφομοιωθεί στην συνείδηση των ψηφοφόρων ως συνέπεια της κυβερνητικής ανεπάρκειας. Το εν λόγω σκεπτικό όμως δεν δείχνει να προκρίνεται αυτή την στιγμή. Η κρατούσα άποψη στο Μαξίμου είναι, πως η κυβέρνηση χρειάζεται επιχειρήματα, σταδιακή αλλαγή πολιτικής ατζέντας και, κυρίως, χρειάζεται πολιτικό χρόνο. Εξ ου και το σενάριο που έχει επανέλθει σε πρώτο πλάνο, είναι εκείνο της διεξαγωγής των πρώτων εκλογών στις 14 ή στις 21 Μαϊου και των δεύτερων, εάν χρειαστούν, στις 2 Ιουλίου.

Είναι η εκδοχή,που πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούσαν εξ αρχής πιθανότερη και τώρα βλέπουν να ενισχύεται για έναν ακόμη λόγο: η οργή των νέων κάνει ακόμη πιο απειλητική την ψήφο τους για την κυβέρνηση και το Μαξίμου έχει πολύ περισσότερους λόγους να θέλει να τους κρατήσει μακριά από τις κάλπες μεταφέροντας τις εκλογές στο καλοκαίρι.

Σε άμεσο πολιτικό χρόνο, στην Κουμουνδούρου βλέπουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για την ΝΔ εκ δεξιών της με ενίσχυση της ψήφου σε Βελόπουλο, Τζήμερο και λοιπά όμορα σχήματα και εκεί αποδίδουν και την επιστράτευση Καρατζαφέρη που, από χθες, επανήλθε στις δημόσιες παρεμβάσεις υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Βλέπουν όμως και τραύμα στην σχέση της με τους κεντρώους ψηφοφόρους. Εκεί θεωρούν, ότι η ΝΔ θα ρίξει όλο της το βάρος στην επιχείρηση συμψηφισμού των ευθυνών με στόχο την αποχή ως το ελάχιστο δυνατό κακό (κοινώς, με στόχο οι χαμένες για εκείνη ψήφοι να γίνουν χαμένες ψήφοι και για τον ΣΥΡΙΖΑ).

Στην Κουμουνδούρου, και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας, βλέπουν σταθερά και τον έτερο μεγάλο πολιτικό κίνδυνο, εκείνον της γενικής ενίσχυσης της αντισυστημικής ψήφου. Γι αυτό και στηρίζουν, αλλά δεν καπελώνουν τις κινητοποιήσεις, επιχειρούν να μείνουν σε ισορροπημένους αντιπολιτευτικούς τόνους μακριά από λαϊκισμό και τυμβωρυχία και, παραπλεύρως, αναλύουν με νέα οπτική και την επόμενη μέρα μετά τις εκλογές. Μετά τα Τέμπη θεωρούν, ότι και αυτή η μέρα θα είναι διαφορετική. Με τις συνεργασίες να γίνονται μεν ακόμη πιο δύσκολες για την ΝΔ, αλλά και με την πίεση από διάφορους πόλους για νέα μοντέλα διακυβέρνησης να ενισχύεται.

Νικόλ Λειβαδάρη

tvxs.gr