Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η πρόκληση με την επιτροπή διερεύνησης, η μεθοδευμένη «σταύρωση» του σταθμάρχη, το εξόφθαλμο «damage control» με τα φίλια ΜΜΕ σε διατεταγμένη υπηρεσία, τα όψιμα δάκρυα, η εξαναγκασμένη παραίτηση και τα… σκονάκια του υπουργού Υποδομών, η σταθερή προσήλωση στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και οι τούρτες του… Superman Χατζηδάκη με τον… ΟΣΕ ως στολίδι από ζαχαρόπαστα, όλα αυτά δείχνουν στην κοινωνία πως δεν έχει να περιμένει τίποτα από αυτούς.

Καμία αναβάθμιση, καμία διαβεβαίωση για την ασφάλεια των τρένων ώστε να ξαναμπούμε εμείς και να βάλουμε τα παιδιά μας.

Συνεπώς οι απαντήσεις ζητούνται πλέον από την άλλη πλευρά. Που δεν είναι άμοιρη ευθυνών, αφού πούλησε κοψοχρονιά την ΤΡΑΙΝΟΣΕ το 2017. Αλλά εδώ μπροστά μας έχουμε το τώρα και το αύριο. Λοιπόν ξεκάθαρα: Θα τα πάρουμε πίσω;

Αφού συμφωνούμε, πως η αιτία του κακού δεν είναι ο σταθμάρχης αλλά η ιδιωτικοποίηση και το σπάσιμο των κομματιών του σιδηροδρόμου, που παγκοσμίως παράγει νεκρούς, τι θα κάνουμε; Θα τα πάρουμε πίσω; Το «Δικαιοσύνη Παντού», που ευαγγελίζεται ο Τσίπρας, βλέπει το «δίκαιο» της επαναφοράς των υποδομών σε δημόσιο έλεγχο; Η «ισχυρή εντολή» που ζητά ο Ανδρουλάκης, θα αξιοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, σε όποια κυβέρνηση και αν μπει; Θα είναι αυτό πρόταγμα της πολυπόθητης «προοδευτικής διακυβέρνησης», αν συγκλίνουν οι δρόμοι τους;

Ξανά το μόνο ουσιαστικό ερώτημα: Θα τα πάρουμε πίσω; Τίποτα άλλο δεν απαντά στον θρήνο της χώρας…

Μάριος Διονέλλης

efsyn.gr