Εφάπαξ παροχή που προκύπτει στο άρπα κόλλα και σε προεκλογικό χρόνο, αποτελεί τον ορισμό του παλαιοκομματισμού. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν απέφυγε αυτή τη συνταγή.

Το έργο το έχουμε δει ξανά και ξανά. Παραμονές εκλογών γίνονται θαύματα στην Ελλάδα. Τα δημόσια ταμεία ξαφνικά γεμίζουν, τα λεφτά που επί μια τετραετία ήταν άφαντα, ξαφνικά περισσεύουν, οι κυβερνήσεις που εμφανίζονταν άτεγκτες απέναντι στα λαϊκά αιτήματα, ξαφνικά γίνονται δημοσιονομικά γαλαντόμες και κοινωνικά ευαίσθητες.

Βεβαίως, τα θαύματα δεν διαρκούν πολύ. Την επαύριο των εκλογών, το πάρτι τελειώνει. Τα δημόσια ταμεία ξαφνικά αδειάζουν, όσο ξαφνικά είχαν γεμίσει, τα λεφτά ξαφνικά γίνονται άφαντα, όσα ξαφνικά είχαν περισσέψει, οι κυβερνήσεις ξαφνικά γίνονται άτεγκτες, όσο ξαφνικά είχαν εμφανιστεί γαλαντόμες κι ευαίσθητες.

Αυτή είναι η εμπειρία των πολιτών από ένα παλαιοκομματικό και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων σε βάρος των πολλών. Ένα πολιτικό σύστημα που μοιράζει προεκλογικά φιλοδωρήματα για τους πιο αδύναμους, αντί να να σχεδιάζει και να υλοποιεί πολιτικές μακροχρόνιας πνοής για την αναδιανομή του πλούτου στο πλαίσιο ενός κοινωνικά και περιβαλλοντικά δίκαιου μοντέλου ανάπτυξης.

Το χιλιοπαιγμένο έργο

Παρακολουθώντας τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στην Κοζάνη, είχε κανείς την αίσθηση, ότι παρακολουθεί το χιλιοπαιγμένο προεκλογικό έργο του παλαιοκομματισμού. Ο κ. Μητσοτάκης ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε κάνει σημαία του την αντίθεσή του στα επιδόματα. Έλεγε χαρακτηριστικά: “Δεν θέλουμε ανθρώπους εξαρτημένους από επιδόματα. Θέλουμε ανθρώπους που θα πάρουν ξανά την ζωή τους στα χέρια τους”.

Ως πρωθυπουργός, όμως, εξελίχθηκε στον πρωταθλητή των πρόσκαιρων επιδομάτων και των εφάπαξ παροχών. Παροχών που μοιράζονται με βάση όχι τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, αλλά τις εκλογικές σκοπιμότητες της Νέας Δημοκρατίας. Όχι λεφτά στους πιο αδύναμους, αλλά σε αυτούς που θα ψηφίσουν (ή ενδέχεται να ψηφίσουν) το κυβερνών κόμμα.

Στην Κοζάνη ο κ. Μητσοτάκης συνέχισε στο ίδιο παλαιοκομματικό μοτίβο, δηλώνοντας: “Είμαι σήμερα σε θέση να αναγγείλω, ότι θα υπάρχει ένα έκτακτο βοήθημα για τους συνταξιούχους, οι οποίοι δεν είδαν αυξήσεις στις συντάξεις τους λόγω της προσωπικής διαφοράς. Το βοήθημα θα κυμαίνεται μεταξύ 200 και 300 ευρώ ανάλογα με το ύψος των αποδοχών τους και τις συντάξεις που έλαβαν”.

Προφανώς τα 200-300 ευρώ συνιστούν μεγάλη ανάσα για συνταξιούχους (ειδικά σε αυτές τις εποχές της ανεξέλεγκτης ακρίβειας). Ωστόσο, δίνονται για μία και μόνο φορά, παραμονές εκλογών. Δεν αποτελούν μόνιμη αύξηση των συντάξεων που ψαλιδίζονται από την ακρίβεια και δεν εντάσσονται σε κάποιον σοβαρό δημοσιονομικό σχεδιασμό. Αν υπήρχε πραγματικά σοβαρά σχέδιο, θα είχαν ανακοινώσει εξαρχής την εξισορρόπηση των απωλειών από την “προσωπική διαφορά”, και όχι μετά τις έντονες διαμαρτυρίες των συνταξιούχων.

Προεκλογική εφάπαξ παροχή που προκύπτει στο άρπα κόλλα, αποτελεί τον ορισμό του παλαιοκομματισμού. Πρόκειται για ένα κλασικό στρατήγημα για την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, αλλά και ότι εμείς θα πληρώσουμε στο τέλος τον λογαριασμό. Το έργο το έχουμε δει ξανά και ξανά.

Γιάννης Αλμπάνης

news247.gr