«Το επιτελικό κράτος δεν σβήνει φωτιές με τη μάνικα» είχε έτοιμη την απάντηση ο πρωθυπουργός του υπουργού Προστασίας του Πολίτη.

Η ολοκληρωτική καταστροφή της βόρειας Εύβοιας θα είναι μια ανοιχτή πληγή για τους κατοίκους, που πρέπει να βρουν κουράγιο να ξαναστήσουν τη ζωή τους πάνω στις στάχτες, για την οικονομία, που πλήττεται βαριά εν μέσω πανδημίας, για το περιβάλλον που θα στερηθούμε όλοι.

Τον Μάιο στη μεγάλη καταστροφή στα Γεράνεια Όρη ο Ν. Χαρδαλιάς είχε επικαλεστεί την ατυχία ως αιτία της καταστροφής, γιατί ήμασταν εκτός της «βασικής αντιπυρικής περιόδου» και τα εναέρια μισθωμένα μέσα θα αναπτύσσονταν από τις 25 Μαΐου και μετά. Στις πρόσφατες πυρκαγιές, που τελικά αναπτύχθηκαν, μάθαμε ότι από τα 73 εναέρια μέσα μόλις τα 20 πετούσαν. Μπορεί αυτό να θεωρηθεί επαρκής αντιπυρική προστασία της χώρας;

Μετά τις μισές συγγνώμες των επιτελικών, ήρθαν τα κέρδη της καταστροφής! Κέρδος λοιπόν για τον Κ. Μητσοτάκη είναι, ότι «έχουμε πλέον μια κουλτούρα εκκενώσεων». Μόνο που δεν θέλουμε τέτοια κουλτούρα! Δεν θέλουμε κλιματικούς πρόσφυγες στον τόπο τους, ούτε τα δάση και κάθε ζωή μέσα τους να γίνονται στάχτη και αποκαΐδια.

«Το επιτελικό κράτος δεν σβήνει φωτιές με τη μάνικα» είχε έτοιμη την απάντηση ο πρωθυπουργός του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, που καμαρώνει ως επιτελικός, ότι είναι «με τη μάνικα στο χέρι»!

«Δεν μπορούμε να προστατέψουμε όλα τα δάση της χώρας» (!) ομολόγησε. Μάλλον θεωρεί, ότι και τα δάση έχουν ατομική ευθύνη και πρέπει να προστατεύονται από μόνα τους. Παράλληλα, αντί να ενισχύσει με δομές και υπαλλήλους τη Δασική Υπηρεσία, που είναι η αρμόδια για τα δάση, αναθέτει την αναδάσωση (και αργότερα την εκμετάλλευση;) σε ιδιώτες.

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές ανέδειξαν άλλη μια φορά το μεγάλο έλλειμμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο θέμα της ασφάλειας. Κανείς και καμία δεν νιώθει ασφαλής, όταν ο κίνδυνος είναι πραγματικός και όχι επικοινωνιακό τέχνασμα με εικόνες κλεφτοπόλεμου με ΜΑΤ και αύρες στις ειδήσεις.

Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός με την εγκατάλειψη των ανθρώπων στο έλεος των φυσικών καταστροφών, των πανδημιών ή της άκρατης οικονομικής εκμετάλλευσης καλλιεργεί το έδαφος για να εξαπλωθούν οι νεοφασιστικές αντιλήψεις του τύπου «όλοι ίδιοι είναι». Η μόνη απάντηση που έχουμε, είναι η αλληλεγγύη και η δημιουργία ενός ισχυρού οικολογικού κινήματος, για να κοιτάμε στα μάτια τις επόμενες γενιές χωρίς την ντροπή της εγκληματικής αδιαφορίας.

Κατερίνα Μπρέγιαννη

avgi.gr