Γράφει η Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου

Ένας χρόνος χωρίς τη Γαρυφαλλιά μου…ένας χρόνος και η απουσία της εκκωφαντική…Μια απώλεια που φωνάζει για τα χιλιάδες όνειρα της, τις χιλιάδες στιγμές μαζί της, τα συναισθήματα, την αγάπη, την μυρωδιά, το γέλιο, το δάκρυ…την άδεια αγκαλιά…Όλος ο κόσμος μου μοιάζει άδειος δίχως εκείνη…. Εκείνη που φεύγοντας μου άφησε στην ψυχή έναν παράδεισο….γιατί είναι μέσα μου! Η αγάπη μου ξεχειλίζει και ο πόνος μαζί….και νιώθω κάπως μετέωρη ανάμεσα στην αγάπη και τον πόνο που βαθαίνει…. Ανάμεσα στο χαμόγελο και στο δάκρυ να παλεύω να συνηθίσω την αρπαγή της….και δε μπορώ! Θέλω πίσω το παιδί μου! Δε θα δεχτώ ποτέ ότι δεν ζει εδώ μαζί μου…. Κι όχι εγωιστικά…γιατί εγώ συνεχίζω να ζω εδώ με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα την ανταμώσω! Μα το ζητώ για εκείνη…Είχε πολλά ακόμα να ζήσει …Το ζητώ για τα αδέρφια της, τον πατέρα της και τους φίλους της που τους λείπει τόσο πολύ! Που την ήθελαν κοντά τους…. Θα σε δικαιώσουμε όλοι μαζί κορίτσι μου! Ένα χρόνο μετά….Γαρυφαλλιά μου σε αγαπώ, είμαι περήφανη για σένα…..Μου λείπεις άγγελε μου!

gineanhtropos.gr