Χθες κινήσαμε για το Δερβένι. Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του συλλόγου ΕΥΖΗΝ  που παλεύει πρώτα από όλα να κοινωνήσει τον εθελοντισμό προσφέροντας στον συνάνθρωπο. Κινήσαμε για το Δερβένι σε μια καυτή βραδιά ενός καυτού καλοκαιριού, ακούγοντας την ψυχή μας. Από την Κόρινθο μακριά αλλά και τι να λέει; Πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις για την “ΕΞΟΔΟ του 21”, μεταφορικώς και ..κυριολεκτικώς;

Ακολουθώντας τα πατήματα του Σταμάτη Κραουνάκη και των μουσικών του, φτάσαμε στο Γυμνάσιο του Δερβενίου. Σε μια πανέμορφη διαδρομή, με μουδιασμένη κίνηση που εναλλασσόταν, παραμονές Δεκαπεντάυγουστου. Παλαιά Εθνική.Το τοπίο μετά το Καμάρι, θυμίζει  στοπ καρε του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.Αχνό φως, μουντή ατμόσφαιρα ανακατεμένη από καπνούς και ζέστη, σπίτια ερμητικά κλειστά, και καφενεία αφημένα εκεί για χρόνια περιμένοντας τους παλιούς πελάτες .Υπέροχη διαδρομή.

Στο Γυμνάσιο Δερβενίου ένας κόσμος συνειδητοποιημένος.Νέοι στις κερκίδες, μεγαλύτεροι στις καρέκλες.Και στο μπαρ τα χρήματα πήγαιναν για την αγορά απινιδωτή. Αχρείαστος να είναι. Οι συλλογικότητες παρούσες. Γιατί χανόμαστε!

Και τα φώτα έσβησαν και βγήκε εκείνος. Ο μεγάλος καλλιτέχνης συνοδευόμενος από το Χρήστο Γεροντίδη, και τους σπουδαίους μουσικούς του και από τις πρώτες νότες που εναλλάσσονταν σε τζαζ ρυθμούς και σε βελούδινες μπαλάντες έστησε την γέφυρα με το κοινό δημιουργώντας μια τεράστια σκάλα προς τον ουρανό.

Ο Κραουνάκης στην πρώτη παρουσίαση του  πλούσιου  προγράμματος “Έξοδος 21” με εκπληκτική μαεστρία χάιδευε τις ψυχές που όλο αυτό το διάστημα έχουν ανταριάσει με το κακό, και ταυτόχρονα τις δυνάμωνε ,τις ξεσήκωνε, τις λύτρωνε από τη θηλιά. Πολλοί του το φώναξαν χθες

Ήταν το κοινό του Κραουνάκη. Πάντα είναι το κοινό του Κραουνάκη αυτό που ξέρει να μπερδεύει τα τραγούδια του με τον τονισμό άλλων μεγάλων, να τραγουδά στίχους διαμάντια και ερμηνείες θεατρικές μαζί με τα παραδοσιακά άσματα και να βρίσκει κάθε φορά θησαυρούς.

Ήταν μια υπέροχη νύχτα..

O ίδιος θα γράψει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook για την χθεσινη βραδιά

“Ξημερωματα στην Εθνικη με πουλμανακι Ευτυχεις με σωφεραντζα τον αθεοφοβο Κατσουρη εχοντας ενωθει μ εναν κοσμο υπεροχο,με θαλασσινη αυρα,ζέστη ναι και υγρασια, Αυτη ειναι η γη μας και το μονο που μας νοιαζει ειναι να τη γλεντησουμε. Λεγαν ολοι,κλαιγαν ολοι,τραγουδαγαν ολοι.Τα παιδια του ΕΥ ΖΗΝ του Δερβενιου και ο Δημαρχος Ευρωστινης μας σκλαβωσανε.Προαυλιο Λυκειου.”

Τζένη Σουκαρά