Είμαστε μόλις στην αρχή ενός καθοδικού στροβιλισμού της οικονομίας.

Αυτοί που κάποτε διακήρυσσαν τη θεωρία του ελατηρίου και ανέβαζαν τον πήχη της ανάπτυξης μετά την πανδημία πιο ψηλά από το μπόι τους, τώρα απλώς κάθε μήνα ψαλιδίζουν τις προσδοκίες για την αύξηση του ΑΕΠ.

Είναι προφανές, ότι εφόσον η κρίση ανατιμήσεων συνεχιστεί και ο πόλεμος στην Ουκρανία παραταθεί μέχρι το καλοκαίρι, οι διεθνείς οργανισμοί θα μιλήσουν ανοιχτά για το ενδεχόμενο ύφεσης στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Δε χρειάζεται ειδική γνώση για να καταλάβει ο μέσος καταναλωτής, πως οι ανατιμήσεις που πλήττουν τον ίδιο, μπορεί να μετατραπούν σε μηχανισμό καθίζησης όλης της οικονομίας. Το ζει καθημερινά στις συναλλαγές του και στις καταναλωτικές επιλογές που υποχρεώνεται να κάνει.

Για να πληρώσουν τους πρωτοφανείς λογαριασμούς ρεύματος, για τους οποίους η κυβέρνηση θα σκεφτεί τον Ιούνιο τι θα κάνει, τα μισά νοικοκυριά κόβουν δαπάνες από τα λιγότερο αναγκαία, αλλά ακόμη και από τα βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα. Περιορίζουν τις εξόδους τους, τη χρήση του αυτοκινήτου, τις αγορές ρούχων και ενδυμάτων.

Ακόμη και αυτοί που δεν περικόπτουν βασικά αγαθά, μπορεί να αναβάλλουν αγορές που σκόπευαν να κάνουν, να παγώσουν σχέδια για κάποια ανακαίνιση ή κατασκευή, να σταματήσουν να αποταμιεύουν.

Η αντανάκλαση αυτής της δραματικής αλλαγής στην καταναλωτική συμπεριφορά της πλειονότητας των νοικοκυριών πάνω στις αγορές είναι άμεση και προκαλεί έναν ανάλογο καθοδικό στροβιλισμό. Ο τζίρος των επιχειρήσεων πέφτει, οι ιδιοκτήτες τους, που επίσης αντιμετωπίζουν ανατιμήσεις και φουσκωμένους λογαριασμούς, δυσκολεύονται να εξοφλήσουν προμηθευτές και υποχρεώσεις, αναβάλλουν ή ματαιώνουν επενδύσεις και σχέδια επέκτασης.

Η κατάρρευση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης συναντάει τη βύθιση των επιχειρηματικών προσδοκιών. Αυτός είναι σε αδρές γραμμές ο μηχανισμός της ύφεσης. Την απευχόμαστε, αλλά τη φοβόμαστε ως αναπόφευκτη αν δεν ασκηθούν δραστικές πολιτικές.

Η ελληνική κοινωνία ξανάζησε δραματικά αυτόν τον μηχανισμό ύφεσης με την κρίση χρέους και τα μνημόνια που τσάκισαν την ελληνική οικονομία, με μόνη διαφορά ότι το εισόδημα των νοικοκυριών τότε το συρρίκνωναν οι περικοπές στους μισθούς, η «περίφημη» εσωτερική υποτίμηση και ο αποπληθωρισμός.

Τώρα είναι ο πληθωρισμός και οι ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις που κάνουν την ίδια δουλειά, με τα ίδια θύματα. Και με την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε ρόλο αμήχανου, αλλά συνένοχου παρατηρητή…

πηγή: efsyn.gr