Από τις εκλογές στο ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ η κυβέρνηση είχε μεγάλες προσδοκίες.

Για την ακρίβεια, ανέμενε να εκλεγεί αρχηγός κάποιος, που θα μπορούσε να «αναστήσει» το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, το οποίο είχε ατονήσει, εξέλιξη φυσιολογική αφού ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την κυβέρνηση. Ετσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συν αυτώ είχαν ποντάρει στην εκλογή του Ανδρέα Λοβέρδου και για την «αναζωογόνηση» του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου και για να έχουν ένα σίγουρο κυβερνητικό εταίρο, αν οι εκλογές δεν δώσουν αυτοδυναμία.

Αυτές ήταν οι επιθυμίες τους, όμως η κάλπη άλλα εκέλευσε. Στην αρχή προσπάθησαν να κουλαντρίσουν το νέο αρχηγό με «επιθέσεις φιλίας». Ο πρωθυπουργός τον κάλεσε «να τα πουν», αλλά εκείνος δεν έδειξε να βιάζεται. Μετά είπε, ότι περιμένει από το τρίτο κόμμα της Βουλής «υπεύθυνη αντιπολίτευση», την οποία δεν κάνει το δεύτερο (ΣΥΡΙΖΑ). Όμως, ούτε αυτή η προσδοκία επαληθεύτηκε, αφού η νέα ηγεσία επέλεξε να κάνει κανονική αντιπολίτευση, αν και με προσεκτικό και ισορροπημένο τρόπο.

Αυτά, φυσικά, δεν άρεσαν στον πρωθυπουργό και στους υπουργούς του. Πολύ περισσότερο δεν τους άρεσαν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, που «μέτρησαν» τις επιδόσεις του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ υπό το νέο αρχηγό. Διότι διέψευσαν άλλη μια προσδοκία τους: ότι, δηλαδή, θα πλήξει καίρια μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ κι έτσι η ΝΔ θα παίξει μόνη της στις εκλογές. Όμως, οι αριθμοί δεν ήταν καλοί και έφεραν εκνευρισμό στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ πλήττει και τα δύο μεγάλα κόμματα και, ίσως, τη ΝΔ περισσότερο. Και διότι της αποσπά περισσότερους ψηφοφόρους και διότι, αν ή τάση αυτή παγιωθεί, ο στόχος της αυτοδυναμίας θα καταστεί άπιαστος.

Ετσι, η τακτική απέναντι στο ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη άρχισε να αλλάζει. Το σύνθημα το έδωσε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, καταλογίζοντάς του ότι μιλάει με «επιτήδεια ασάφεια». Φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης έγραψαν, ότι δόθηκε «γραμμή» σε υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ να μην «χαρίζονται» πλέον στον κ. Ανδρουλάκη και τους λοιπούς του ΠΑΣΟΚ. Ετσι, «θύμωσε» ο Αδωνις Γεωργιάδης, επειδή το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ τήρησε «ίσες αποστάσεις» στον τσακωμό του με τον Παύλο Πολάκη, αλλά και επειδή του άσκησε κριτική για την ακρίβεια. Μάλιστα, ο κ. Γεωργιάδης, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα νεύρα του, ζήτησε να δώσουν στον κ. Ανδρουλάκη ένα κινητό, για να δει, πώς καταγράφονται οι τιμές, «μπας και ξεστραβωθεί».

Τελευταίο «επεισόδιο» ήταν, όσα είπε ο επικεφαλής της ΚΟ του ΚΙΝΑΛ Μιχάλης Κατρίνης για τον έλεγχο της ενημέρωσης στην Ελλάδα, γεγονός που την κατατάσσει στις τελευταίες θέσεις παγκοσμίως στο δείκτη ελευθερίας του Τύπου. Μια αναφορά του στην «ερευνητική δημοσιογραφία, η οποία αντιμετωπίζεται ως απειλή» ερμηνεύθηκε ως στήριξη στον εκδότη Κ. Βαξεβάνη, τον οποίο η ΝΔ έχει στοχοποιήσει. Ακολούθησε μπαράζ επικριτικών δημοσιευμάτων σε φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία εμφάνισαν τον κ. Ανδρουλάκη να «ζητεί εξηγήσεις» και τον κ. Κατρίνη να «απολογείται». Το ΚΙΝΑΛ διέψευσε αυτά τα δημοσιεύματα.

Όλα αυτά δείχνουν, τη μεγάλη ενόχληση που προκαλεί στην κυβέρνηση κάθε κριτική προερχόμενη από το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, που ξεφεύγει από τα «επιθυμητά» πλαίσια. Όταν συμβαίνει αυτό, επιχειρείται η ταύτιση του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια εμφανή προσπάθεια να το αποκόψουν από τον κεντρώο χώρο και να σταματήσουν έτσι τις διαρροές ψηφοφόρων από τη ΝΔ.

Το κυβερνητικό επιτελείο, βλέποντας αυτόν τον κίνδυνο, ουσιαστικά επιχειρεί να «ευνουχίσει» το τρίτο κόμμα της Βουλής, ώστε να το υποχρεώσει, να μην ασκεί κριτική στην κυβερνητική πολιτική, υπό τον φόβο ότι θα το ταυτίζουν με τον ΣΥΡΙΖΑ.

«Τους αντιπάλους σου πρέπει να τους παίρνεις με το μέρος σου ή να τους εκμηδενίζεις» έχει πει ο Νικολό Μακιαβέλι. Ο κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ επιχείρησαν στην αρχή να προσεταιριστούν το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, αλλά η νέα ηγεσία του δεν «τσίμπησε». Τώρα βρισκόμαστε στη δεύτερη φάση του σχεδίου, που αποβλέπει στην αποδόμηση και τον εκμηδενισμό του.

Αν έπρεπε να κάνουμε μια πρόβλεψη, θα ήταν, ότι και αυτό θα αποτύχει. Διότι η κυβέρνηση έχει εισέλθει στον κύκλο της φθοράς ανεπιστρεπτί, ενώ το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ δεν έχει κάτι να το φθείρει, άρα μπορεί να έχει ανοδική πορεία. Ισως είναι η πρώτη φορά, που, από το ανοιχτό μέτωπο μεταξύ ενός μεγάλου κι ενός μικρού κόμματος, το μεγάλο μπορεί να βγει ζημιωμένο πολλαπλώς…

Γιώργος Καρελιάς

news247.gr