Το δημοσίευμα του Euractiv για πίεση των Βρυξελλών υπέρ της δημιουργίας κυβέρνησης τεχνοκρατών «τύπου Ντράγκι» στην Ελλάδα, τάραξε τα εγχώρια πολιτικά νερά κι αφήνει ισχυρά ευρωπαϊκά απόνερα.

Η διάψευση από τον εκπρόσωπο της Κομισιόν Ερίκ Μαμέρ ήταν εκ των ων ου άνευ: οποιαδήποτε άλλη στάση θα σηματοδοτούσε εξωτερική παρέμβαση στις πολιτικές εξελίξεις κυρίαρχου κράτους.

Επιπλέον, οι πληροφορίες λένε, πως δεν ήταν αυθόρμητη διάψευση, αλλά ζητήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση. Όπως λένε και ότι το βλέμμα των Βρυξελλών είναι στραμμένο με ιδιαίτερη ανησυχία το τελευταίο διάστημα στην Αθήνα και στα πολιτικά μηνύματα που εκπέμπει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

To σενάριο της τριπλής κάλπης, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, που διακινεί η κυβέρνηση, ανησυχεί τις Βρυξέλλες για δύο λόγους. Ο ένας είναι η διαχείριση του πακέτου του Ταμείου Ανάκαμψης και ο δεύτερος η κρίσιμη δημοσιονομική και νομισματική συγκυρία.

Η Ευρώπη οδεύει σε επιστροφή στους δημοσιονομικούς κανόνες, η ΕΚΤ οδεύει σε αυξήσεις επιτοκίων (γεγονός που σημαίνει, ότι το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους θα αυξηθεί κατακόρυφα σε συνθήκες δημοσιονομικής σύσφιξης). Και το τελευταίο που θα ήθελαν Βρυξέλλες και Βερολίνο, είναι μια νέα κρίση στην πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρώπης, σε περιβάλλον πολιτικής αστάθειας. Εξίσου (εάν όχι μεγαλύτερο) ρόλο παίζει και η κατανομή της πίτας του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα 30,5 δις ευρώ που θα πάρει η Ελλάδα αποτελούν, αναλογικά, την μερίδα του λέοντος από τα συνολικά κονδύλια του Ταμείου, στα οποία δεν έχει βλέψεις μόνον η εγχώρια επιχειρηματική ελίτ αλλά και μεγάλοι ευρωπαϊκοί όμιλοι.

Ισως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο από το δημοσίευμα του Euractiv είναι η αναφορά, πως η ελληνική κυβέρνηση αποτελεί «έρμαιο ισχυρών πιέσεων και δεσμεύσεων σε μια περίκλειστη ομάδα Ελλήνων επιχειρηματιών» και ότι δημιουργείται ένας «φαύλος κύκλος που δεν αφήνει να ανοίξει η οικονομία σε ευρωπαϊκές και ξένες επενδύσεις».

Εν ολίγοις, οι ισχυρές χώρες της Ε.Ε., που είναι και οι βασικοί χρηματοδότες του Ταμείου Ανάκαμψης, θέλουν και διεκδικούν προνομιακή πρόσβαση των δικών τους επιχειρήσεων στα ελληνικά επενδυτικά projects της επόμενης πενταετίας. Και δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την προοπτική εξέλιξης του ευρωπαϊκού «σχεδίου Μάρσαλ» σε πάρτι εγχώριων ολιγαρχών.

Τούτων δοθέντων, το δημοσίευμα του Euractiv περί αναζήτησης του «Έλληνα Ντράγκι» αναστάτωσε σοβαρά το Μαξίμου. Πόσο μάλλον, που στο πρωθυπουργικό περιβάλλον υπάρχει έντονη καχυποψία το τελευταίο διάστημα για κινήσεις πολιτικών και επιχειρηματικών παραγόντων στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης νέων «πολιτικών λύσεων».

Σ’ αυτή την καχυποψία έχει παίξει κεντρικό ρόλο και η δημόσια και επαναλαμβανόμενη κριτική του Ευάγγελου Βενιζέλου προς την κυβέρνηση. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά στοχοποιείται πλέον ευθέως από συγκεκριμένους κύκλους του Μαξίμου, ως το πρόσωπο που θα ήθελε να ηγηθεί μιας διακομματικής κυβέρνησης. Οι ίδιοι κύκλοι θεωρούν, πως δεν περιορίζεται στην επιθυμία, αλλά κινείται με σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση με την στήριξη συγκεκριμένων επιχειρηματικών και μιντιακών παραγόντων.

Στο ίδιο κάδρο μπαίνει από άλλες πλευρές και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος ουδέποτε έχει κρύψει τις πολιτικές φιλοδοξίες του. Είναι ο άνθρωπος που προωθείτο ως η «εθνική», τεχνοκρατική λύση την εποχή που σχεδιαζόταν η «αριστερή παρένθεση» για την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, οι σχέσεις του όμως με το Μαξίμου δεν βρίσκονται πια στην καλύτερή τους φάση. Ο ίδιος έχει υψηλή πολιτική ευελιξία, έχει ερείσματα στη Φραγκφούρτη και τις Βρυξέλλες και έχει επίσης προσωπική σχέση με τον Μάριο Ντράγκι, οι μετοχές του οποίου είναι κατακόρυφα ανεβασμένες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Φήμες και δημοσιεύματα φέρνουν να μπαίνει σφήνα σ’ αυτά τα σενάρια και ο νυν αντιπρόεδρος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς. Αποτελεί σάρκα εκ της σαρκός της πολιτικής γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, διαθέτει τις τεχνοκρατικές προδιαγραφές, αλλά δεν διαθέτει την εγχώρια πολιτική εμπειρία (χωρίς, όμως, αυτό να συνιστά αναγκαστικά απαγορευτικό παράγοντα).

Ουδείς εκ των τριών ομολογεί (ούτε πρόκειται να ομολογήσει) ενδιαφέρον, να γίνει ο «έλληνας Ντράγκι», η ανακύκλωση των σεναρίων όμως αρκεί, για να συντηρεί την ταραχή στο Μαξίμου. Πόσο μάλλον αφού η μία μετά την άλλη οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ως απίθανη την προοπτική της αυτοδυναμίας της ΝΔ και στις δεύτερες κάλπες, όποτε κι εάν στηθούν.

Την τελευταία σφραγίδα σ’ αυτή την εικόνα ήρθε να βάλει σήμερα (μετά την Pulse) και η Prorata, η οποία σε δημοσκόπησή της για το in.gr δίνει 32% στην ΝΔ, 25% στον ΣΥΡΙΖΑ και 13% στο Κίνημα Αλλαγής.

Μαρίνα Αλεξανδρή

tvxs.gr