Η άνοδος του ΚΙΝΑΛ και του Νίκου Ανδρουλάκη ξεκίνησε ως win win υπόθεση για την ΝΔ. Η πολιτική ανάλυση και το αφήγημα του Μαξίμου ήταν, πως η επιστροφή του Κινήματος Αλλαγής είναι και το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ούτε το αφήγημα, ούτε η ανάλυση όμως βγαίνουν.

Και με βάση τουλάχιστον τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η ΝΔ έχει σοβαρούς λόγους για να ανησυχεί, ενώπιον της κινητικότητας που φαίνεται να διαμορφώνει, ειδικά στο κέντρο, το Κίνημα Αλλαγής υπό την νέα του ηγεσία.

► Ο πρώτος από αυτούς τους λόγους είναι, πως όλες οι μετρήσεις που επεξεργάζονται στο Μαξίμου, κρυφές και φανερές, δίνουν ισοβαρείς απώλειες και διαρροές από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΙΝΑΛ. Η τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για τον Σκάι δίνει το ποσοστό του Κινήματος Αλλαγής στο 14,5%, ανεβασμένο κατά 5,5 μονάδες σε σχέση με την αντίστοιχη έρευνα του Νοεμβρίου. Αυτή την άνοδο το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη φαίνεται να την πετυχαίνει παίρνοντας ένα 3% από τον ΣΥΡΙΧΖΑ και περίπου άλλο τόσο από την ΝΔ.

► Αυτή η τάση, εάν παγιωθεί, κόβει οριστικά και την προοπτική αυτοδυναμίας της ΝΔ ακόμη και στις δεύτερες κάλπες, με την ενισχυμένη αναλογική. Πρόκειται για παράμετρο που είχε καίριο ρόλο στην απόφαση του Μαξίμου να «παγώσουν» τα σενάρια για πρόωρες εκλογές τον Μάιο ή τον Ιούνιο.

► Η άνοδος του ΚΙΝΑΛ ανοίγει, επίσης, το παιχνίδι στον χώρο του κέντρου, το κάνει παιχνίδι για τρεις και θέτει υπό αμφισβήτηση την ηγεμονία Μητσοτάκη στον συγκεκριμένο πολιιτκό χώρο. Επίσης, η δημοσκόπηση της Pulse δείχνει μοιρασμένη την πίτα στους κεντρώους ψηφοφόρους: Ως καλύτερος εκφραστής τους προηγείται ο Κυριακος Μητσοτάκης με 26% και ακολουθούν πολύ κοντά ο Νίκος Ανδρουλάκης με 22% και ο Αλέξης Τσίπρας με 20%.

► Ο κατακερματισμός αυτός σπάει ντε φάκτο και το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται ενώπιον ψηφοφόρων που του είχαν δώσει «δανεική» ψήφο, αποκλειστικά και μόνον για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα φλερτάρουν σοβαρά με την ιδέα του επαναπατρισμού τους στο ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Εδώ, οι ρωγμές πολλαπλασιάζονται και σε επίπεδο συμμαχιών πέραν της βάσης, με ενδεικτικές τις νέες δημόσιες βολές Βενιζέλου κατά του πρωθυπουργού για τον τρόπο με τον οποιο χειρίστηκε ο τελευταίος την υπόθεση Novartis στην Βουλή.

► Οι διαρροές προς ΚΙΝΑΛ, ακόμη και ισόποσες, έχουν μεγαλύτερο κόστος για την ΝΔ απ’ ό,τι για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ χάνει την προοπτική της αυτοδυναμίας και χάνει κι ένα χρήσιμο πολιτικό αμορτισέρ (ένα ΚΙΝΑΛ υπό την πολιτική κηδεμονία του Μαξίμου). Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να χάσει κάποιο ποσοστό, στο μεγάλο κάδρο όμως η αθροιστική ενίσχυση των όμορων αριστερών και κεντροαριστερών δυνάμεων δίνει ρεαλιστική υπόσταση στην στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα για προοδευτική διακυβέρνηση.

Είναι αλήθεια, ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει, ότι δεν βλέπει (και όντως δεν θέλει να βλέπει) προοπτική κυβερνητικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως τελεί υπό την αίρεση της λαϊκής εντολής. Εάν, φερ’ ειπείν, προκύψει αποτέλεσμα με συνολικό ποσοστό ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ ευκρινώς υψηλότερο από το ποσοστό της ΝΔ, τότε τα διλήμματα θα τεθούν με άλλους όρους.

Εδώ, έχει ενδιαφέρον και η τοποθέτηση της Αννας Διαμαντοπούλου, η οποία υπήρξε μάχιμη στο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο και βρέθηκε πολιτικά κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη: Σε σημερινή της συνέντευξη (newsbomb.gr) λέει, ότι «η άνοδος του ΚΙΝΑΛ δίνει πλέον προοπτική διακυβέρνησης και στον ΣΥΡΙΖΑ», και, παρ΄ότι επισημαίνει, ότι πρόκειται για δύσκολο εγχείρημα, δεν αποκλείει μετεκλογική συνεργασία των δύο.

Από αυτό το πλαίσιο εκπορεύεται η νέα τακτική της κυβέρνησης με συνεχείς επιθέσεις στο ΚΙΝΑΛ. Επιθέσεις, με αιχμή την ταύτισή του με τον ΣΥΡΙΖΑ, την ταύτιση του «πολακισμού» με τον «ισαποστακισμό» και με στόχο την συγκράτηση των αντιΣΥΡΙΖΑ ψηφοφόρων. Είναι μια τακτική διαμετρικά αντίθετη από εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ο Αλέξης Τσίπρας έχει δώσει γενική και απαράβατη οδηγία «μη επίθεσης» στον Νίκο Ανδρουλάκη.

Μαρίνα Αλεξανδρή

tvxs.gr