Κανείς πριν από τις εκλογές του 2019 δεν θα μπορούσε να φανταστεί, αυτό που συμβαίνει, κλιμακώνεται και εξελίσσεται. Την ανύψωση ταξικών φραγμάτων με κατεδάφιση όλων των κοινωνικών θεσμών και κατακτήσεων των τελευταίων 70 χρόνων! Την κατεδάφιση στους τομείς της Εργασίας (αμοιβών και συνθηκών), της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, του βιοτικού επιπέδου συνολικά.

Χτύπησε συναγερμός, όταν η κοινωνία τόλμησε να φέρει στην εξουσία για πρώτη φορά την Αριστερά, η οποία, παρ’ όλη την απειρία και τις τρικλοποδιές, εγχώριες και διεθνείς, άντεξε και παρέδωσε τη χώρα σε πολύ καλύτερες συνθήκες από εκείνες που της φόρτωσαν.

Και επειδή δεν ήμασταν στο 1967 για να ανακοπεί η Αριστερά με στρατιωτικό πραξικόπημα, τα μοντέρνα Μέσα χειραγώγησης επιβάλλοντας τα ψέματα ως αλήθειες δούλεψαν αποτελεσματικά.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα, δεν σχεδιάστηκε μετά την επικράτηση του Μητσοτάκη. Είχαν προετοιμαστεί για όλα και με το που ήρθαν στην εξουσία, ξεδίπλωσαν τα σχέδια με δεκάδες έτοιμα νομοσχέδια, ώστε να παραδοθούν όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις στον ιδιωτικό τομέα.

Το σύστημα δουλεύει πλέον κυρίως για τους έχοντες, τους υποστηρικτές της πολιτικής εξουσίας και των ξένων προστατών, που είναι και δανειστές. Στο πλιάτσικο που άρχισε, δεν μετέχουν μόνο μεγάλες φίρμες της ευρωπαϊκής οικονομίας, πολλές εκ των οποίων μάλιστα είναι κρατικών (κυρίως γερμανικών) συμφερόντων επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα δεκάδες επιθετικά κερδοσκοπικά funds εισέβαλαν στη χώρα παίρνοντας θέσεις τόσο στο τραπεζικό πεδίο όσο και στον τομέα της ιδιωτικής Υγείας και Ασφάλισης.

Η πανδημία, παρότι αποκάλυψε την ανάλγητη πολιτική τους, προσέφερε πεδίο επιτάχυνσης εκποίησης κρατικής περιουσίας και προκλητικής διασπάθισης του δημοσίου χρήματος. Και αυτό διότι βρήκε τους πολίτες τρομαγμένους σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Ο νόμος και η τάξη δεν αφορά την κοινωνία. Αφορά κυρίως την προστασία των πολιτικών αρχόντων από τις κοινωνικές διαμαρτυρίες. Σε όλους τους άλλους τομείς επικρατεί διάλυση και αδιαφορία.

Εξωτερική πολιτική δεν υπάρχει πλέον. Δείτε, για παράδειγμα, τις απαιτήσεις της αμερικανικής πλευράς. Ό,τι ελληνικό οικόπεδο χρειάζονται για τις στρατιωτικές τους εγκαταστάσεις, με προσανατολισμό όχι φυσικά την Τουρκία, αλλά την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας για υποστήριξη στην Ουκρανία και πιέσεις στη Ρωσία, το αποκτούν.

Και όχι μόνο το αποκτούν, αλλά, και όταν προκλήθηκε ρήξη στις σχέσεις ΗΠΑ – Γαλλίας για την αθέτηση από τους Αυστραλούς της συμφωνίας για προμήθεια γαλλικής κατασκευής πυρηνικών υποβρυχίων αξίας 50 δισ., τι έκαναν οι μεγάλοι μας σύμμαχοι;

Διέταξαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη της υπερχρεωμένης Ελλάδας να αγοράσει επειγόντως πολεμικό υλικό αξίας 10 δισ. (αεροπλάνα και φρεγάτες) από τη Γαλλία, για να μετριάσουν τις αντιδράσεις του Παρισιού από την πρωτοφανή για τις διεθνείς σχέσεις διάλυση μιας υπογεγραμμένης παραγγελίας. Χρυσοπληρώνουμε τους μεγάλους παίκτες στην παγκόσμια σκακιέρα, ως πιόνι που με την πρώτη ευκαιρία θυσιάζουν σε όλες τις παρτίδες.

Ποιο είναι το μέλλον μιας αγόμενης και φερόμενης χώρας, που αδιαφορεί για την εθνική της οικονομία, ανοίγοντας διαρκώς δρόμους για τις εισαγωγές ξένων αγαθών και υπηρεσιών; Έχουν κανένα σχέδιο για τον παραμελημένο αγροτικό τομέα ή τον εγχώριο βιομηχανικό, που χάνει διαρκώς κρίσιμα μερίδια αγοράς;

Αν είχαν, δεν θα υποβάθμιζαν την ελληνική Παιδεία, δεν θα αδιαφορούσαν για την επιστημονική έρευνα και τους οργανισμούς προώθησης των ελληνικών εξαγωγών, δεν θα φρόντιζαν να μειώνονται διαρκώς οι αμοιβές υποχρεώνοντας σε διαρκή μετανάστευση τη φιλόδοξη σπουδάζουσα νεολαία.

Ξέρουν όμως πολύ καλά, ότι, παρά την κυριαρχία τους στα ΜΜΕ, αυτοδύναμη κυβέρνηση με Κοινοβουλευτική Ομάδα αγέλη δεν πρόκειται να προκύψει. Βιάζονται λοιπόν να ολοκληρώσουν τα πλιάτσικο σε αυτή τη θητεία, έτοιμοι για κάθε είδους πιέσεις στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να ενθρονίσουν εκεί τον Λοβέρδο.

Και έχουν πολλά εφόδια για να πιέσουν. Έχουν το εφοπλιστικό λόμπι, έχουν υποδουλωμένες όλες της ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές, έχουν πολλαπλασιάσει και την επιρροή τους στη Δικαιοσύνη. Έχουν στήσει ένα τεράστιο πελατειακό δίκτυο προσφέροντας εργασία έναντι πολιτικής υποστήριξης. Δεν θα καταθέσουν εύκολα τα όπλα. Και δεν θα διστάσουν να υπονομεύσουν τις όποιες προσπάθειες ελέγχοντας τις κρίσιμες εξουσίες.

Δημήτρης Χρήστου

πηγή: avgi.gr