Διανύουμε τις τελευταίες μέρες του 2021, με την πανδημία να έχει ξεπεράσει κάθε όριο, και την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης σε όλους τους τομείς να συνεχίζεται ακάθεκτη, Μια πολιτική που το 2021 ήταν συνέχεια αυτής του 2020, και προμηνύεται ίδια και το 2022.

Ειδικά στον πρωτογενή τομέα:
Η φετινή πληρωμή των αγροτών καταγράφεται ως η πλέον άδικη, αδιαφανής, πρόχειρη και ανάλγητη που έχει γίνει μέχρι τώρα. Μετά τα μεγάλα προβλήματα με την προκαταβολή, μία βδομάδα μετά τη πληρωμή του Δεκεμβρίου οι αγρότες παραμένουν στο σκοτάδι, καθώς ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχει ενημερώσει αναλυτικά πόσοι κόπηκαν, για ποιους λόγους και πότε θα γίνουν οι πληρωμές, δείχνοντας έτσι την πλήρη έλλειψη σεβασμού στον παραγωγό
Όσον αφορά την νέα ΚΑΠ και το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο, η κυβερνητική πρόταση χωρίς καμιά ουσιαστική διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους, στερείται παντελώς σχεδιασμού αγροτικής πολιτικής για τον πρωτογενή τομέα της χώρας. Μένει στην πεπατημένη των πολιτικών της δεξιάς στη χώρα, που την ενδιαφέρει απλά η διαχείριση των κοινοτικών πόρων, χωρίς αναπτυξιακό σχέδιο και πρόταση για την στήριξη των Ελλήνων αγροτών.
Δραματική χαρακτηρίζεται η κατάσταση αναφορικά με τις τεράστιες αυξήσεις στο ρεύμα, στις πρώτες ύλες και συνολικά στο κόστος παραγωγής από τις ανατιμήσεις και την ακρίβεια, με την κυβέρνηση να παρακολουθεί αμέτοχη τον γολγοθά παραγωγών και καταναλωτών.
Οι παραγωγοί σταφίδας μετά από τόσους μήνες βρίσκονται ακόμα σε δεινή θέση, παρά τις εξαγγελίες Λιβανού, οδηγώντας τον “μαύρο χρυσό” της Πελοποννήσου σε αδιέξοδο, την καλλιέργεια σε μαρασμό και τους παραγωγούς της Κορινθιακής σταφίδας σε φτωχοποίηση.
Πέντε μήνες μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου, που είδαν πολλοί αγρότες να χάνονται οι περιουσίες τους κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης δεν έχουμε ακόμα δει.
Η διαβούλευση για το Ταμείο Ανάκαμψης, που έχει ξεκινήσει το τελευταίο διάστημα, δεν φαίνεται να έχει κανένα όφελος για τον αγρότη, παρά μόνο για τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και τις τράπεζες. Οι πολυδιαφημισμένες υποδομές για τον πρωτογενή τομέα, είτε μένουν στις καλένδες, είτε θα γίνουν βορά στο μεγάλο κεφάλαιο. Η κυβέρνηση της ΝΔ, αποδίδει στον αγροδιατροφικό τομέα το 2%, περίπου των πόρων του ΤΑΑ, όταν η Ισπανία πλησιάζει το 8%, με έναν τομέα του οποίου η συμμετοχή στο ΑΕΠ και στην απασχόληση, υπολείπεται αυτού της χώρας μας.
Παράλληλα, σχεδιάζει την ιδιωτικοποίηση της άρδευσης μέσω ΣΔΙΤ, έπειτα από εκείνη της ΔΕΗ, η οποία θα φέρει αύξηση στο κόστος του αρδευτικού νερού για τους αγρότες, καθώς στην τιμολόγηση της χρήσης θα ενσωματωθούν οι αποσβέσεις και τα κέρδη του ιδιώτη επενδυτή.
Ο εμπαιγμός των αγροτών συνεχίζεται και με τον ΕΛΓΑ, όπου ενώ η κυβέρνηση υποσχόταν αποζημίωση στο 100 % της ασφαλιζόμενης αξίας, τελικά οι αγρότες είδαν στις τσέπες τους πολύ χαμηλότερα ποσά, καταλαβαίνοντας έστω και την τελευταία στιγμή τον εμπαιγμό της κυβέρνησης.
Δυστυχώς, η ίδια πολιτική για τον αγροτικό κόσμο, φαίνεται ότι θα συνεχιστεί από την κυβέρνηση και το ΥΠΑΑΤ, και το 2022. Οι επιπτώσεις της όμως θα είναι χειρότερες, όπως περιγράφεται και από τον κρατικό προϋπολογισμό που ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες, αλλά και από τα συσσωρευμένα και άλυτα προβλήματα των 2,5 τελευταίων ετών. Η καταστροφική αυτή πολιτική πρέπει να σταματήσει ΑΜΕΣΑ.
Και ο μόνος τρόπος είναι, το 2022 να φέρει εκλογές που θα απαλλάξουν τον τόπο από αυτή την κυβέρνηση και τις πολιτικές της.

Τμήμα Αγροτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ