Το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα για εκλογές δεν ήταν πολιτική ντρίπλα και, πολύ περισσότερο, δεν ήταν προϊόν πολιτικού θυμικού.

Ηταν το κρίσιμο βήμα στην νέα στρατηγική του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει μετωπική αναμέτρηση με την κυβέρνηση, συσπείρωση όχι μόνον της βάσης του κόμματος αλλά και του αντιδεξιού τόξου και επιβεβαίωση της ηγεμονίας στον χώρο της κεντροαριστεράς.

Σε επίπεδο τακτικής ήταν μια κίνηση που ζυμωνόταν έντονα τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Το αφήγημα της «επικίνδυνης και χειρότερης κυβέρνησης» και το σύνθημα «έως εδώ» χρειαζόταν ένα πολιτικό «δια ταύτα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ χρειαζόταν ένα μήνυμα, που θα έδειχνε ότι δεν φοβάται ούτε την αναμέτρηση με την ΝΔ, ούτε τις δημοσκοπήσεις. Στις συσκέψεις του στενού επιτελείου της Κουμουνδούρου οι δύο παράγοντες που μέτρησαν ως προς το timing της τελικής κίνησης, ήταν η πίεση που δημιουργεί στο Μαξίμου η μελέτη Τσιόδρα και οι εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ.

Στον ΣΥΡΙΖΑ αποτιμούν την υπόθεση της μελέτης Τσιόδρα ως σημείο θραύσης για την κυβέρνηση και είχαν προεξοφλήσει ότι η εκλογή Ανδρουλάκη θα συνοδευόταν από δημοσκοπήσεις με υψηλά ποσοστά για το Κίνημα Αλλαγής. Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση να κατατεθεί το αίτημα για εκλογές το Σάββατο στην Βουλή οριστικοποιήθηκε μετά την επιστροφή Τσίπρα από την σύνοδο των ευρωπαίων σοσιαλιστών και αφού προηγήθηκε επικοινωνία του με κορυφαία στελέχη του κόμματος.

Σε πολιτικό επίπεδο, οι δύο κινήσεις Τσίπρα την περασμένη εβδομάδα (η διαγραφή Κουρουπλή και το αίτημα για εκλογές) αλλάζουν πίστα στην στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ:

Ο Αλέξης Τσίπρας ενισχύει το ηγετικό του προφίλ και στέλνει μήνυμα όχι μόνον στους πολιτικούς αντιπάλους, αλλά και στο εσωκομματικό πεδίο του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει συνεδρίου. Στο μεγάλο πολιτικό κάδρο, παίρνει την πρωτοβουλία των κινήσεων, μαζί με το ρίσκο: είναι εκείνος που ανοίγει μια παρατεταμένη εκλογική περίοδο, την ώρα που η κυβέρνηση πιέζεται και το Κίνημα Αλλαγής αναζητά βηματισμό υπό την νέα του ηγεσία.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στέλνει επίσης καθαρό σήμα συσπείρωσης, για να βελτιώσει την δημοσκοπική εικόνα του κόμματος, στοχεύοντας στο σύνολο των αντιδεξιών ψηφοφόρων. Οι μετρήσεις που δείχνουν θεαματική άνοδο των ποσοστών του ΚΙΝΑΛ μετά την εκλογή Ανδρουλάκη, αποτιμώνται μεν ως «φουσκωμένες» από την Κουμουνδούρου, ταυτόχρονα όμως δεν υποτιμάται (από αρκετούς τουλάχιστον) η νέα κινητικότητα στον χώρο της κεντροαριστεράς.

Εδώ, ο Αλέξης Τσίπρας ανεβάζει με το «καλημέρα» τον πήχη και για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Τον προκαλεί να πάρει θέση στο δίλημμα, εάν πρέπει ή δεν πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση – εν ολίγοις, να δείξει εάν έχει, ή όχι, αντιδεξιά ατζέντα. Η εικόνα Τσίπρα το Σάββατο έδειξε, επίσης, ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει να αξιοποιήσει την απουσία Ανδρουλάκη από την Βουλή, η οποία πλέον θα γίνει το πεδίο της συγκρούσεων κορυφής με όρους σκληρής πόλωσης.

Ενας επιπλέον λόγος πίσω από αυτή την τακτική, είναι, σύμφωνα με πηγές της Κουμουνδούρου, και το κλίμα που εισέπραξε στην σύνοδο των ευρωσοσιαλιστών στις Βρυξέλλες. Ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την συνάντησή του και με τον γερμανό καγκελάριο Ολαφ Σολτς, επέστρεψε στην Αθήνα με την αίσθηση ότι το εγχείρημα της προοδευτικής διακυβέρνησης όχι μόνον κερδίζει έδαφος, αλλά και πριμοδοτείται από την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Εν ολίγοις, ο Αλέξης Τσίπρας έχει ανάγκη τις σκληρές διαχωριστικές γραμμές, για να ανατρέψει την εικόνα στασιμότητας του ΣΥΡΙΖΑ και να ενισχύσει το προσωπικό του πολιτικό κεφάλαιο. Οι περισσότεροι στην Κουμουνδούρου συμφωνούν, ότι αυτή η γραμμή είναι πλέον μονόδρομος. Οι πιο σκεπτικοί (όπως και συγκεκριμένοι δημοσκόποι που έχουν απ’ ευθείας επαφή με τον πρόεδρο του κόμματος) θεωρούν, ότι για να αποδώσει, πρέπει να συνοδευτεί και από δύο ακόμη στοιχεία: Την κατάθεση πειστικής αντιπρότασης στο πεδίο της ανάπτυξης και της οικονομίας και την ανάδειξη νέας ηγετικής ομάδας χωρίς πρόσωπα με τοξικό παρελθόν.

Μαρίνα Αλεξανδρή

tvxs.gr