Πριν από δυο χρόνια, σε μια συνέντευξη μαζί του, τον Φλεβάρη του 2019,  ο δήμαρχος  Σικυωνίων Σπύρος Σταματόπουλος  μου είχε αναλύσει το μεγάλο αναπτυξιακό στοίχημα που είχε θέσει στον εαυτό του για τις ορεινές περιοχές του δήμου.

Όντας ένας αυτοδιοικητικός που διοικεί  στα “πέτρινα χρόνια των μνημονίων” και τωρα της πανδημίας, προσπάθησε να βρει τρόπους  που θα άνοιγαν ορίζοντες ανάπτυξης αλλά και έθεσε  υποστυλώματα τέτοια που να διαγράφουν ένα μέλλον ελπιδοφόρο.

Παράλληλα, ως οικονομολόγος, θα έπρεπε όλο αυτό να έχει στόχο την κίνηση της τοπικής οικονομίας αλλά και κέρδος για το δήμο.

Τότε άκουσα για πρώτη φορά για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δήμου Σικυωνίων, η οποία θα έδινε μια άλλη τουριστική προοπτική.

Η στρατηγική ήταν να αποκτήσουν ζωή τα ορεινά κυρίως χωριά , να δημιουργηθούν καταλύματα για τους επισκέπτες δίπλα στην απίστευτη φύση του δήμου Σικυωνίων  που όμως μέχρι σήμερα  δύσκολα μπορεί κάποιος να διαμείνει και επομένως να την  γνωρίσει, ώστε να διαμορφωθεί και  μια διαφορετική προοπτική και κουλτούρα στην περιοχή.

Ένα εγχείρημα εντυπωσιακό, που τότε λίγο πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, είχε ήδη ξεκινήσει με τις ανακαινίσεις  20 κοινοτικών  κτιρίων περίπου  και πρώην δημοτικών  σχολείων.

Το εγχείρημα οπωσδήποτε  φιλόδοξο.

Σήμερα δυο χρόνια μετά, διαβάζω για την ολοκλήρωση της  ανακαίνισης του κοινοτικού καταστήματος στην Κοινότητα Μοσιάς. Είναι έτοιμο προς ενοικίαση. Μια ανακαίνιση που έγινε με χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης .

Θυμήθηκα το στοίχημα του δημάρχου, το οποίο βεβαίως είχε ενταχθεί και στο προεκλογικό του πρόγραμμα και θέλησα μάθω τελικώς τι απέγιναν τα ακίνητα του δήμου.

Αξιοποιήθηκαν; 

Από το ρεπορτάζ διαπιστώνουμε πως όλα τα παλιά δημοτικά σχολεία στην περιοχή του Φενεού  έχουν ανακαινισθεί και αξιοποιηθεί.

Π.χ. το δημοτικό σχολείο στη Συβίστα χρησιμοποιείται για το Εποχικό Πυροσβεστικό Κλιμάκιο, το παλιό δημοτικό στη Μοσιά έχει γίνει ένα όμορφο Πολιτιστικό Κέντρο και χρησιμοποιήθηκε, όπως είδαμε, από τις Κινητές Ιατρικές Μονάδες του Ιδρύματος “Σταύρος Νιάρχος” όταν διενεργούν δωρεάν εξετάσεις.

Πρόκειται για κτίρια-κοσμήματα της περιοχής

Παλιά Κοινοτικά Γραφεία ανακαινίστηκαν σε Μεσινό, Μοσιά και Μεγάλο Βάλτο.

Το Παλιό δημοτικό σχολείο στο Παραδείσι λειτουργεί σαν ξενώνας, στο παλιό σχολείο στο Κλημέντι  στεγάζεται το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, στο Μπούζι (Κυλλήνη)  λειτουργεί ως Κυνηγετικό Καταφύγιο.

Παλιό δημοτικό στο Παραδείσι

Παλιό δημοτικό στο Μπούζι

Επίσης, κατασκευάστηκε το εξοχικό στο Βασιλικό μπορεί να λειτουργήσει ως αναψυκτήριο, ανακαινίστηκε το παλιό κοινοτικό γραφείο στο Ψάρι, το παλιό δημοτικό σχολείο στο Λαλιώτη, το παλιό δημοτικό σχολείο στο Κεφαλάρι.

Το εξοχικό στο Βασιλικό

Να θυμίσω επίσης πως  από την προηγούμενη περίοδο  το Κέντρο Μελετών Αρχαίας Σικυώνας στεγάστηκε σε παλιά οικία δωρεά της οικογένειας Λεονάρδου, η οποία αναπαλαιώθηκε και εξοπλίστηκε κατάλληλα για να εξυπηρετήσει τις εργασίες των αρχαιολόγων.

Όμορφοι χώροι ,οι οποίοι νοικιάζονταν  ως χώροι εστίασης, φιλοξενίας, εκπαίδευσης και πολιτισμού.

Όπως διαπιστώνει κανείς το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.

Αν συλλογιστούμε δε, πως σε όλο αυτό “το σύμπλεγμα”που δημιούργησε ο δήμαρχος έκανε κοινωνούς  τους κατοίκους της κάθε περιοχής, έχουμε την πεποίθηση πως στην μετά covid εποχή αυτή η καταπληκτική ιδέα που έχει ήδη υλοποιηθεί σίγουρα θα δρέψει καρπούς ποικίλους.

Και στον τομέα της τοπικής οικονομίας, της ανάπτυξης όσο και στην εξωστρέφεια αυτών των παραδεισένιων φυσικών καλλονών που περιμένουν να εξερευνηθούν και να αξιοποιηθούν.

Η εποχή που ανατέλλει είναι ελπιδοφόρα. Με νέες θέσεις εργασίας, με εξωστρέφεια και ίσως (γιατί όχι;)αλλαγή της μοίρας των ορεινών σε ΄νέες καλύτερες και διαφορετικές μέρες.

Αυτό που έκανε ο Σταματόπουλος αθόρυβα, όπως πάντα, αλλά με οξυδέρκεια και συνέπεια είναι ο προάγγελος και το πείραμα που πρέπει να πετύχει.

Τζένη Σουκαρά