Με το μήνυμα ότι «η πόλη που ξεχνά τον πολιτισμό της, πεθαίνει», επανέρχεται στο προσκήνιο η ανάγκη ανάδειξης της πλούσιας ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του Λουτρακίου, μιας πόλης που για δεκαετίες αποτελούσε σημείο αναφοράς του ελληνικού τουρισμού και των ιαματικών λουτρών.

Τη δεκαετία του 1950, το Λουτράκι χαρακτηριζόταν από τους τουριστικούς οδηγούς και τα κινηματογραφικά επίκαιρα ως η «Βασίλισσα των Λουτροπόλεων της Ελλάδας», ενώ η ιστορία του ξεκινά ήδη από την αρχαιότητα. Η περιοχή ήταν γνωστή ως Περαία Γη, ενώ ο αρχαίος οικισμός έφερε την ονομασία Θέρμαι, εξαιτίας των περίφημων ιαματικών πηγών του. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, η περιοχή συνδεόταν με τη λατρεία της Ήρας και του Απόλλωνα, προς τιμήν των οποίων είχαν ανεγερθεί ναοί, ενώ το όνομα «Θέρμαι» αποδίδεται και στη Θερμία Άρτεμη, προστάτιδα των ιαματικών υδάτων.

Το Λουτράκι διαθέτει σημαντικές ιστορικές αναφορές, από την παραμονή του Σπαρτιάτη βασιλιά Αγησίλαου κατά τη διάρκεια του Κορινθιακού Πολέμου έως τη φιλοξενία του Γεώργιου Καραϊσκάκη, ο οποίος μετέβη στην περιοχή για θεραπεία μετά τον τραυματισμό του, λίγο πριν από τον θάνατό του.

Το «Ξαπλωτό Λιοντάρι» που βρίσκεται σήμερα στην Κοπεγχάγη

Ξεχωριστή θέση στην πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής κατέχει το «Ξαπλωτό Λιοντάρι του Λουτρακίου», ένα μοναδικό αρχαϊκό ταφικό γλυπτό, που χρονολογείται γύρω στο 570-560 π.Χ..

Το γλυπτό εντοπίστηκε στο Λουτράκι κατά τη διάνοιξη δρόμων, στην περιοχή της σημερινής οδού Καραϊσκάκη, κοντά στην πολυκατοικία Βλάση. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο εξωτερικό και σήμερα εκτίθεται στο φημισμένο Ny Carlsberg Glyptotek της Κοπεγχάγης.

Το λιοντάρι απέκτησε διεθνή φήμη όταν, ύστερα από επιστημονική έρευνα, εντοπίστηκαν ίχνη των αρχικών χρωμάτων του. Με βάση αυτά τα ευρήματα, το μουσείο δημιούργησε μια εντυπωσιακή αναπαράσταση που αποδίδει το γλυπτό όπως πιστεύεται ότι ήταν στην αρχαιότητα, με έντονα μπλε, κίτρινα και κόκκινα χρώματα, αναδεικνύοντας τη σημασία της αρχαίας ελληνικής πολυχρωμίας.

Πρόταση προς τον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων

Με αφορμή τη μοναδική ιστορία του μνημείου, οι Κοσμάς Λόντος και Ανδρέας Σιώκος, αξιοποιώντας ιστορικές πηγές και διαθέσιμο αρχειακό υλικό, προτείνουν στον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων να αναλάβει πρωτοβουλία για την κατασκευή ενός πιστού αντιγράφου του αρχαίου γλυπτού, το οποίο θα τοποθετηθεί σε κεντρικό και εμφανές σημείο της πόλης.

Παράλληλα, εισηγούνται να ξεκινήσει κάθε δυνατή θεσμική προσπάθεια για τη διεκδίκηση της επιστροφής του αυθεντικού έργου στον τόπο όπου βρέθηκε, ως στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας του Λουτρακίου.

Όπως επισημαίνουν, η ανάδειξη του «Ξαπλωτού Λιονταριού» θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ακόμη σημαντικό πόλο πολιτιστικού ενδιαφέροντος, ενισχύοντας την ιστορική φυσιογνωμία της πόλης και υπενθυμίζοντας στους κατοίκους και τους επισκέπτες τη μακραίωνη διαδρομή του Λουτρακίου από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Πηγές και ιστορική τεκμηρίωση: Κοσμάς Λόντος, Ανδρέας Σιώκος και διαθέσιμη βιβλιογραφία και διαδικτυακές ιστορικές πηγές.