Θλίψη προκάλεσε η είδηση του θανάτου του ζωγράφου και εικαστικού δημιουργού Ανδρέα Γκολφινόπουλου, ενός καλλιτέχνη που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην ελληνική τέχνη και ιδιαίτερα στην Κορινθία, τόπο καταγωγής και δημιουργικής του έμπνευσης.

Ο Ανδρέας Γκολφινόπουλος γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 στη Λυκοποριά Κορινθίας. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1965-1970), έχοντας δασκάλους δύο κορυφαίες μορφές της ελληνικής τέχνης, τον Νίκο Νικολάου και τον Γιάννη Μόραλη. Στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του στο Middlesex University του Λονδίνου (1970-1973), με αντικείμενο τη μικρογλυπτική και την κεραμική.

Η πορεία του συνδέθηκε στενά και με τη διδασκαλία. Από το 1975 έως το 1977 δίδαξε σχέδιο και χρώμα στον Αθηναϊκό Τεχνολογικό Όμιλο (Α.Τ.Ο.) του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη, ενώ για δεκαετίες δίδαξε χρώμα στους διακοσμητές στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (πρώην Τ.Ε.Ι. Αθήνας), μέχρι το 2010. Υπήρξε Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Διακοσμητικής του ιδρύματος, επηρεάζοντας με το έργο και τη σκέψη του γενιές φοιτητών.

Σημαντικό κομμάτι της δημιουργίας του αποτελούν τα μνημειακά έργα που κοσμούν δημόσιους χώρους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν:

• το «Άσπρο Κυπαρίσι», έργο από μπετόν και λευκό μάρμαρο, ύψους 10 μέτρων, στα Σαρανταπηχιώτικα Κορινθίας (1994),

• το «Μνημείο Αιώνιας Θυσίας και Αγάπης για τον Άνθρωπο», μήκους 46 μέτρων και ύψους 7 μέτρων, στα Ροζενά Κορινθίας (1998),

• και η «Μεγάλη Γοργόνα», από χυτό αλουμίνιο, στην Αθήνα (2010).

Ο δημιουργικός του χρόνος μοιραζόταν ανάμεσα στην Αθήνα και τη Λυκοποριά Κορινθίας, τόπο που ποτέ δεν έπαψε να τον εμπνέει.

Το 2018, σε μια πράξη βαθιάς προσφοράς, δώρισε τη συλλογή του «Πινακοθήκη Λυκοποριάς» στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου. Πρόκειται για 38 έργα, που δημιουργήθηκαν ή αποκτήθηκαν κατά την παραμονή καλλιτεχνών στη Λυκοποριά, είτε μέσα από φιλοξενία είτε μέσω ανταλλαγών έργων με τον ίδιο. Παρότι η αρχική ιδέα για δημιουργία πινακοθήκης στη Λυκοποριά δεν ευοδώθηκε, βρέθηκε λύση με την Πινακοθήκη Κορίνθου, όπου η συλλογή εκτίθεται και θα συνεχίσει να παρουσιάζεται στο κοινό.