Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση και στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο που προωθεί η Νίκη Κεραμέως ασκεί ο αντιπρόεδρος της  ευρωπαϊκής Αριστεράς (The Left) και μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, Κώστας Αρβανίτης,  χαρακτηρίζοντας το πλαίσιο «μεσαιωνικό» και «αντεργατικό», που επιχειρεί να επιστρέψει τους εργαζόμενους έναν αιώνα πίσω.

Όπως υποστηρίζει, το νομοσχέδιο δεν έχει καμία σχέση με ευρωπαϊκά πρότυπα ή φιλεργατικές μεταρρυθμίσεις, παρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς. Αντίθετα, προωθεί ρυθμίσεις που καταπατούν δικαιώματα, ελαστικοποιούν την εργασία και αυξάνουν την επισφάλεια, ενώ παρουσιάζονται από την κυβέρνηση ως… βήματα προόδου.

«13ωρα και ωράρια-λάστιχο με τη “συναίνεση” των εργαζομένων»

Ο Κώστας Αρβανίτης αναφέρεται ειδικά στο ενδεχόμενο 13ωρης απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, στη δήθεν «συναίνεση» για υπερωρίες και στα ωράρια-λάστιχο, τα οποία —όπως τονίζει— δεν έχουν καμία σχέση με τις προοδευτικές ευρωπαϊκές πρακτικές που σήμερα δοκιμάζονται και φέρνουν αποτελέσματα, όπως η τετραήμερη εργασία ή η μείωση του εβδομαδιαίου ωραρίου χωρίς μείωση αποδοχών.

«Η κυβέρνηση κόβει και ράβει υπέρ των εργοδοτών και των κερδών τους», σημειώνει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η πολιτική της ΝΔ δεν ευνοεί την εργασία, αλλά τη φθηνή και εξαντλητική απασχόληση, που οδηγεί τους εργαζόμενους στη φτώχεια, την εξουθένωση και —τελικά— στην απώλεια της υγείας τους.

«Η κυβέρνηση περηφανεύεται για την αύξηση του ωραρίου»

Ο ευρωβουλευτής στηλιτεύει τη στάση της κυβέρνησης που, όπως λέει, αντί να δημιουργεί ποιοτικές θέσεις εργασίας και να προσελκύει νέους, επιλέγει να επιδεινώνει τις συνθήκες για όσους εργάζονται, διώχνοντας τους υπόλοιπους στο εξωτερικό ή στην ανεργία.

«Αντί να αναρωτηθεί γιατί οι νέοι αποφεύγουν την κακοπληρωμένη, επισφαλή και εξαντλητική εργασία, περηφανεύεται για την αύξηση του ωραρίου», υπογραμμίζει με αιχμηρό τόνο.

«Η λύση είναι οι συλλογικές συμβάσεις και η αξιοπρεπής εργασία»

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Κώστας Αρβανίτης προτείνει ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο εργασιακής πολιτικής. Όπως αναφέρει:

Η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας

Η ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων

Η δημιουργία σταθερών και ποιοτικών θέσεων εργασίας

Η διασφάλιση αξιοπρεπών όρων και ωραρίων

είναι η μόνη βιώσιμη λύση για μια σύγχρονη και δίκαιη αγορά εργασίας στην Ελλάδα.

«Δεν χρειαζόμαστε νέα μνημόνια εργασιακής φτώχειας, αλλά νέο κοινωνικό συμβόλαιο ισότητας και αξιοπρέπειας», καταλήγει.’