Το τελευταίο μέρος ενός από τα φημισμένα κινηματογραφικά franchise που μας συντρόφευσε για τρεις δεκαετίες δίνεται με μια απρόσμενη καθώς και εγκάρδια συναισθηματική χειρονομία.

Επικίνδυνη Αποστολή: Η έσχατη τιμωρία (Mission: Impossible – The Final Reckoning) (***)

Περιπέτεια αμερικανικής παραγωγής 2025 (169). Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Μακ Κουάρι. Πρωταγωνιστούν: Τομ Κρουζ, Βινγκ Ρέιμς, Χέιλι Ατγουελ, Σάιμον Πεγκ, Βανέσα Κέρμπι, Αντζελα Μπάσετ, Πομ Κλεμεντίεφ

Εξελιγμένο πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης με το όνομα «Οντότητα» αποκτά πρόσβαση στα πυρηνικά οπλοστάσια των μεγαλύτερων κρατών της Γης. Ο Ίθαν Χαντ και η ομάδα του μοιάζουν να είναι η μόνη λύση απέναντι στο εσχατολογικό σενάριο της ολικής καταστροφής, αλλά οι ηγέτες των G8 έχουν διαφορετική άποψη.

Προορισμένη να γίνει κλασική, η… έσχατη «Επικίνδυνη αποστολή» έχει την υπογραφή του Κρίστοφερ ΜακΚουάρι, σκηνοθέτη και των τριών τελευταίων φιλμ του franchise με τον πρωταγωνιστή Τομ Κρουζ να ηγείται και πάλι της καταιγιστικής δράσης. «Οι ζωές μας είναι το άθροισμα των επιλογών μας» ακούγεται σε μια σκηνή του έργου. Το σύνθημα έχει πέσει, καθώς εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια τυπική… επικίνδυνη αποστολή, όπου ο Τομ Κρουζ δοκιμάζει απλώς τα όρια και τις αντοχές των φυσικών δυνάμεων του. Εδώ τον πρώτο λόγο έχει η νοσταλγία και το μελόδραμα. Όγδοο και τελευταίο μέρος λοιπόν, ενός θρυλικού franchise που ξεκίνησε πριν από 29 χρόνια με τον 33χρονο τότε Τομ Κρουζ να υποδύεται για πρώτη φορά τον πράκτορα ίθαν Χαντ (υπό τις οδηγίες του Μπράιαν ντε Πάλμα) και μέχρι σήμερα έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τα χρόνια πέρασαν, ο ήρωας μεγάλωσε όπως και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του (η παλιοσειρά Βινγκ Ρέιμς και Σάιμον Πεγκ είναι παρόντες, ενώ το νέο αίμα ανήκει στις Χέιλι Ατγουελ και Πομ Κλεμεντίεφ), που συνοδεύουν τον ήρωα στην (προφανώς) τελευταία περιπέτεια του. Μαζί με τον Ιθαν όμως άλλαξε κι όλος ο κόσμος: από τις εσχατιές του Ψυχρού Πολέμου, όταν τον πρωτογνωρίσαμε, φτάσαμε στις… εσχατιές της ανθρωπότητας, η οποία μπαίνει στο στόχαστρο του Α.Ι. ως μοναδική λύση για την επιβίωση του πλανήτη.

Θεαματικό όσο δεν φαντάζεστε, ψαγμένο όσο σεναριακά επιτρέπεται και απρόσμενα συναισθηματικό (το δέσιμο της πρωτότυπης ταινίας του 1996 με το σημερινό φιλμ διαθέτει εκτός από τις κατάλληλες εφαρμογές και μια θαυμάσια πρωτότυπη ιδέα) το κλείσιμο του franchise πραγματοποιείται με την δέουσα μεγαλοπρέπεια. Κυρίως, όμως, μας βάζει στο κλίμα μιας εποχής γεμάτης από σκιές, ψέματα (τα fake news και η αλόγιστη χρήση της Α.Ι. συνθέτουν το δίπολο καταστροφής της ανθρωπότητας) και δύσβατα μονοπάτια όπου το τέλος των ιδεολογιών συμπορεύεται με την εσχατολογική ανησυχία.

Oh Canada (***)

Δραματική καναδοαμερικανικής συμπαραγωγής 2024 (91). Σκηνοθεσία: Πολ Σρέιντερ. Πρωταγωνιστούν: Ρίτσαρντ Γκιρ, Ούμα Θέρμαν, Τζέικομπ Ελόρντι

Στα τέλη των 60ς, νεαρός Αμερικανός στην προσπάθεια του να αποφύγει την υποχρεωτική στρατολόγηση στον πόλεμο στο Βιετνάμ, το σκάει στον Καναδά. Μετά από πολλά χρόνια ο καταξιωμένος, πλέον, σκηνοθέτης δίνει συνέντευξη σε τηλεοπτικό κανάλι.

Το τελευταίο φιλμ του Πολ Σρέιντερ («Master gardener», «Ακρότητες») βασίζεται στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Ράσελ Μπανκς και ξετυλίγει μια σκληρή αληθινή ιστορία με ειδικό πολιτικό βάρος (αρκετοί Αμερικανοί το έσκασαν στον Καναδά για να γλιτώσουν τον πόλεμο στο Βιετνάμ). Ο σεναριογράφος του «Ταξιτζή» δίνει στο χαρακτήρα του Γκιρ (μια ώριμη και ψαγμένη ερμηνεία από τον αμερικανό σταρ) στοιχεία alter ego, προκειμένου να χτίσει άλλο ένα χρονικό απολύτρωσης αλλά και την ιστορία μιας συγκινητικής εξομολόγησης.

Νόρα (Norah) (***)

Δραματική σαουδοαραβικής παραγωγής 2024 (106). Σκηνοθεσία: Ταουφίκ Αλζαϊντί. Πρωταγωνιστούν: Γιακούμπ Αλφαρχάν, Αμπντουλάχ Αλσαντάν, Μαρία Μπαχράουι

Σε απομονωμένο χωριό της Σαουδικής Αραβίας του 1990 φτάνει ένας νεαρός δάσκαλος με ικανότητες στην ζωγραφική και σχεδόν όλοι τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία. Όμως η νεαρή Νόρα θα του ζητήσει να της κάνει το πορτρέτο.

Το λιτό κομψοτέχνημα από την Σαουδική Αραβία απέσπασε ειδική Μνεία στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του περσινού Φεστιβάλ των Καννών. Χωρίς περιττά στολίδια, η προσεγμένη σκηνοθεσία εστιάζει στην εσωτερική δύναμη ενός ελλειπτικού δράματος, που διαθέτει μια στέρεα σεναριακή ραχοκοκαλιά με σαφή και επίκαιρο πολιτικό σχολιασμό: την περίοδο που εκτυλίσσεται η ιστορία μας, η καλλιτεχνική έκφραση απαγορεύεται δια νόμου στην αραβική χώρα.

Δεν είμαι εγώ (C’est Pas Moi /It’s Not Me) (***)

Δραματική γαλλικής παραγωγής 2024 (41). Σκηνοθεσία: Λεός Καράξ. Πρωταγωνιστούν: Ντενί Λαβάν, Κατερίνα Γιούσπινα, Νάστια Γκολούμπεβα Καράξ

Εντυπωσιακές οπτικά συνθέσεις και ανερμάτιστες σκέψεις εναλλάσσονται σε ένα παζλ κινηματογραφικού οργίου (ειδικές αναφορές στον Γκοντάρ και τον Πολάνσκι) με έντονο αυτοβιογραφικό χαρακτήρα από τον αιρετικό δημιουργό.

Στην πλέον προσωπική ταινία της επεισοδιακής καριέρας του ο Λεός Καράξ («Holy motors», «Οι εραστές της γέφυρας») στριμώχνει σε 41 λεπτά εικόνες και φράσεις που οριοθετούν την ιδιοσυγκρασιακή υπόστασή του. Παράλληλα, καταθέτει ιδέες, που δημιουργούν ένα αυτάρεσκο κινηματογραφικό σύνολο αλλά κι ένα ζωηρό πολιτικό πλαίσιο, όπου ο αντικομφορμισμός και η σουρεαλιστική ανάγνωση της πραγματικότητας καθηλώνουν το βλέμμα και τη σκέψη του θεατή.

Λίλο και Στιτς (Lilo and Stich) (**)

Παιδική αμερικανικής παραγωγής 2025 (94). Σκηνοθεσία: Ντιν Φλάισερ Καμπ. Πρωταγωνιστούν: Σίντνεϊ Ελίζαμπεθ Αγκούντογκ, Μπίλι Μάγκνουσεν, Χάνα Γουάντινχαμ, Κρις Σάντερς, Ζακ Γαλιφιανάκης, Μάια Κεαλόχα

Ένα ορφανό κορίτσι από τη Χαβάη, η μικρή Λίλο, βρίσκει ένα εξωγήινο πλασματάκι, που θα τη βοηθήσει να ξεπεράσει τις σκληρές καταστάσεις που βιώνει καθημερινά τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο της.

Η live action εκδοχή του πετυχημένου animation της Disney από το 2002 τηρεί ευλαβικά τα στάνταρ μιας ψυχαγωγικής περιπέτειας, με σαφή σκανδαλιάρικο ύφος (τα εύσημα στον παμπόνηρο επισκέπτη από το διάστημα που προσαρμόζεται σε κάθε συνθήκη αρκεί να τρώει τον… αγλέουρα) αλλά και διακριτικές πινελιές δράματος, λόγω των σκληρών συνθηκών διαβίωσης της Λίλο και της μεγαλύτερης αδελφής της που έχει αναλάβει το ρόλο της «μαμάς» στο σπίτι.

Κων. Καϊμάκης/documentonews.gr