Το νέο φιλμ του Ράιαν Κούγκλερ «Αμαρτωλοί» διαθέτει μια τόλμη που δεν περνά απαρατήρητη (ρίσκο μεγάλο να δεθεί το αντιρατσιστικό δράμα με τον υπερφυσικό τρόμο) καθώς και ένα χαρισματικό πρωταγωνιστή (Μάικλ Μπ. Τζόρνταν) που οργιάζει στον διπλό ρόλο του.

Αμαρτωλοί (Sinners)(**1/2)

Δράμα φαντασίας αμερικανικής παραγωγής 2025 (137). Σκηνοθεσία: Ράιαν Κούγκλερ. Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, Τζακ Ο’Κόνελ, Χάιλι Στάνφιλντ,Μάιλς Κέιτον

Αμερική 1930. Οι δίδυμοι αδελφοί Σμόουκ και Στακ επιστρέφουν στην γενέτειρα τους στο Δέλτα του Μισισιπή ύστερα από 7ετή απουσία. Καθώς η κακή φήμη τους προηγείται, οι περισσότεροι από τους κατοίκους της περιοχής έχουν επιφυλάξεις για τον πραγματικό λόγο της επιστροφής των δύο σκληρών «διδύμων». Σύντομα οι τελευταίοι τους επαληθεύουν, όταν ανακοινώνουν, ότι σχεδιάζουν να ανοίξουν ένα μπλουζ μπαρ, όπου όλες οι αμαρτίες (τζόγος, αλκοόλ κλπ) επιτρέπονται.

Οι Ράιαν Κούγκλερ και Μάικλ Μπ. Τζόρνταν έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία στο παρελθόν. Όχι μόνο σε ακριβές υπερηρωικές περιπέτειες (ο μαρβελικός «Black panther») ή σε ριμέικ- σίκουελ εμβληματικών φιλμ τύπου «Ρόκι» («Creed: Η γέννηση ενός θρύλου») αλλά και σε δημιουργίες ξεχωριστής καλλιτεχνικής αξίας. Σαν το σπουδαίο δράμα «Μια στάση πριν το τέλος» από το μακρινό 2013 το οποίο βασιζόταν σε ένα περιστατικό πραγματικής αστυνομικής βίας, με το οποίο ουσιαστικά μας συστήθηκαν για πρώτη φορά σκηνοθέτης και ηθοποιός . Η συνεργασία τους όμως τώρα πηγαίνει σε ένα άλλο επίπεδο, λόγω της ριψοκίνδυνης επιλογής του σκηνοθέτη να αφηγηθεί ένα διαφορετικό αντιρατσιστικό δράμα με δανεικές ιδέες από το χώρο του μεταφυσικού τρόμου.

Έξυπνα ο Κούγκλερ (υπογράφει και το σενάριο), επιλέγει να αφήσει το αφηγηματικό όχημά του να πηγαινοέρχεται ελεύθερα μεταξύ των διαφορετικών ειδών – δράμα εποχής, πολιτικό θρίλερ, υπερφυσικός τρόμος- προκειμένου να κατασκευάσει μια συναρπαστική αντιρατσιστική αλληγορία που σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό εκπληρώνει τις υψηλές προσδοκίες της. Όμως η αίσθηση που αποκομίζει ο θεατής, είναι εκείνη της πραγματικά χαμένης μεγάλης ευκαιρίας. Το καθηλωτικό, σφιχτοδεμένο και ενίοτε αντισυμβατικό (σε καμία περίπτωση οι «δίδυμοι» δεν είναι οι θετικοί ήρωες που αρμόζουν σε ένα διδακτικό μελόδραμα εποχής) πρώτο μέρος του φιλμ, δυστυχώς στην συνέχεια αναλώνεται σε μια εύρυθμη μεν αλλά γεμάτη κόλπα αφήγηση, που αδυνατεί να ελέγξει την ακραία εφετζίδικη πλοκή. Άψογος και πάλι ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν βρίσκει τον τρόπο, για να εκμεταλλευτεί πλήρως τις ευκαιρίες που του προσφέρει ο πιασάρικος διπλός ρόλος του.

Όνειρα ιλουστρασιόν (Magazine Dreams) (**1/2)

Περιπέτεια αμερικανικής παραγωγής 2023 (127). Σκηνοθεσία: Ελάιτζα Μπάναμ. Πρωταγωνιστούν: Τζόναθαν Μέιτζορς, Χέιλι Μπένετ, Τέιλορ Πέιτζ

Ο Κίλιαν Μάντοκ είναι ένας ερασιτέχνης μπόντι μπίλντερ που έχει το όνειρο να καταξιωθεί κάποια στιγμή στο χώρο και να δει το γραμμωμένο κορμί του να κοσμεί τα εξώφυλλα αθλητικών περιοδικών από τον κόσμο της γυμναστικής. Όμως η προβληματική κοινωνική ζωή του μοναχικού Κίλιαν δεν του αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Ο Ελάιτζα Μπάναμ («Καλοκαιρινές νύχτες») ξεκινά με την… όπισθεν [γιατί να μας ενδιαφέρει η προσωπική αγωνία ενός ελάχιστα ελκυστικού χαρακτήρα που θεωρεί το μπόντι μπίλντινγκ ως το μοναδικό πράγμα που έχει αξία στη ζωή του;], για να ανεβάσει στη συνέχεια στροφές και να μας οδηγήσει σε μια ηλεκτρισμένη κατάσταση, από την οποία δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε το βλέμμα μας. Ο Μπάναμ χτίζει μεθοδικά το δράμα του αντιήρωα του, με τις απαραίτητες υπόνοιες γύρω από τον ασταθή και προβληματικό χαρακτήρα του. Η ροπή προς ένα ανεξέλεγκτο ξέσπασμα βίας καιροφυλακτεί ανά πάσα στιγμή [τρομακτικά τα όσα λέει ο Κίλιαν στις νοσοκόμες στην καθηλωτική σεκάνς του νοσοκομείου], σε μια κοινωνική παραβολή που θυμίζει έντονα τον σκορσεζικό «Ταξιτζή».

Όμως παρά τη ζωηρή αφήγηση και την ευφάνταστη κριτική αποδόμηση του περίφημου «Αμερικανικού ονείρου» η ταινία στερείται ομοιογένειας. Τα αμέτρητα δάνεια από κλασικά φιλμ του αμερικανικού σινεμά («Ο σημαδεμένος», «Ξέφρενες νύχτες» κ.α.) δυσκολεύουν το έργο του Μπάναμ να βρει τη δική του ταυτότητα και την ενσυναίσθηση που γεννά ένας τραγικός χαρακτήρας σαν τον «καταραμένο» (και λόγω κληρονομικότητας) Κίλιαν. Στο ρόλο του τελευταίου ο Τζόναθαν Μέιτζορς αποδεικνύει ξανά το εύρος της υποκριτικής γκάμας που διαθέτει.

Το μικρό μου πάντα (Moon le Panda / Moon the Panda) (-)

Παιδική διεθνούς συμπαραγωγής 2025 (100). Σκηνοθεσία: Ζιλ ντε Μεστρ Πρωταγωνιστούν: Νοέ Λιου Μαρτάν, Σύλβια Τσανγκ, Γε Λιου, Νίνα Λιου Μαρτάν. Με τις φωνές στα ελληνικά των Χριστίνα Παπαδοπούλου, Eρικα Μπεγέτη, Αύρα Πέτρου, Μαριλένη Σταύρου, Μιχάλη Καζάκα

Λόγω των άσχημων βαθμών που παίρνει στο σχολείο του, ο 12χρονος Τιαν «τιμωρείται» από τους γονείς του με διακοπές στο σπίτι της γιαγιά του που βρίσκεται σε απομονωμένο ορεινό χωριό της Κίνας. Εκεί ο απαρηγόρητος ήρωας θα βρει απρόσμενη συντροφιά στο πρόσωπο ενός χαριτωμένου πάντα.

Η νέα ταινία του Ζιλ ντε Μεστρ οφείλει τη γέννησή της στο ταξίδι που έκανε ο γάλλος σκηνοθέτης την Κίνα το 2018. Ο Ντε Μεστρ βρέθηκε στην ασιατική χώρα για τις ανάγκες προώθησης της προηγούμενης παιδικής ταινία του «Το κορίτσι και το λιοντάρι», όταν εμπνεύστηκε την περιπέτεια ζωής του μικρού αγοριού με το πάντα. Όμως εγκατέλειψε το σχέδιο καθώς θεωρούσε αδύνατο να μεταφερθεί πειστικά στην μεγάλη οθόνη. Τότε η σεναριογράφος σύζυγός του Πριν ντε Μεστρ (και μόνιμη συνεργάτιδα στις ταινίες του) βρήκε την λύση: «Μέσα από τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και ζώων και τις προκλήσεις της άγριας ζωής και της προστασίας του περιβάλλοντος, μιλάμε ουσιαστικά για παιδιά που ξεπερνούν τον εαυτό τους κάνοντας κάτι για τον κόσμο» λέει ο σκηνοθέτης και συμπληρώνει: «Με αυτή την ταινία, όπως και στις προηγούμενες ταινίες μας, θέλαμε να δείξουμε στα παιδιά – και στους γονείς τους – ότι μπορούν να κάνουν τη διαφορά με μικρές πράξεις και ότι το άθροισμα αυτών των φαινομενικά ασήμαντων πράξεων είναι που βοηθάει τον κόσμο να προοδεύσει». Για το φιλμ δεν έγινε δημοσιογραφική προβολή.

Κων. Καϊμάκης/documentonews.gr