«Το σύστημα είναι σάπιο, υπάρχει δυσοσμία και πρέπει να αλλάξει» δήλωσε ο Κώστας Αρβανίτης, Αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left) και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από το βήμα της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη συζήτηση για την ανάγκη διασφάλισης του δημοκρατικού πλουραλισμού και ενίσχυσης των πολιτικών ακεραιότητας, διαφάνειας και καταπολέμησης της διαφθοράς στην ΕΕ.

Ο Κ. Αρβανίτης αναφέρθηκε στα συνεχή σκάνδαλα που πλήττουν την αξιοπιστία των ευρωπαϊκών θεσμών, όπως το Qatargate, το σκάνδαλο της κινεζικής τηλεφωνίας HUAWΕI και η πρόσφατη απόφαση της γαλλικής δικαιοσύνης για την Μαρίν Λεπέν. «Σαν πολλές δεν είναι αυτές οι συμπτώσεις ή τα ατυχή γεγονότα για το σύστημα;», αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά.

Ο αντιπρόεδρος της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέκρινε τις πολιτικές δυνάμεις που, ενώ αρχικά δηλώνουν υπέρ της ανάγκης λήψης ουσιαστικών μέτρων διαφάνειας και λογοδοσίας, στη συνέχεια τα ξεχνούν και δεν προχωρούν σε ουσιαστικές αλλαγές. Υπενθύμισε ότι η Αριστερά είχε καταθέσει συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις μετά το Qatargate, όπως η απαγόρευση στους πρώην Ευρωβουλευτές να εργάζονται σε λόμπι που σχετίζονται με τη θητεία τους. Ωστόσο, ούτε αυτό το στοιχειώδες μέτρο δεν υιοθετήθηκε.

Εδώ και καιρό η ομάδα της ευρωπαϊκής Αριστεράς (LEFT) έχει ζητήσει την άμεση ενεργοποίηση του Κοινοβουλευτικού Οργάνου Δεοντολογίας, αλλά και αυστηρούς κανόνες δεοντολογίας για ευρωβουλευτές και λομπίστες καθώς και την πλήρη διαφάνεια στη χρηματοδότηση και στις σχέσεις πολιτικών με εταιρείες.

«Εμείς θεωρούμε ότι το σύστημα είναι σάπιο, υπάρχει δυσοσμία και πρέπει να αλλάξει. Ανοίξτε τουλάχιστον κάποιο παράθυρο», τόνισε κλείνοντας την παρέμβασή του.

Ακολουθεί ολόκληρη η παρέμβαση του Κ. Αρβανίτη:

Καταρχήν σήμερα ακούσαμε εδώ ότι αμφισβητείται και η γαλλική Δικαιοσύνη. Στο Ευρωκοινοβούλιο τελικά ποτέ δεν πλήττεις. Και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μόλις έφυγε η σκόνη από το Qatargate, όπου θυμίζω για κάποιους που το έχουν ξεχάσει ότι ήταν εμπλεκόμενες χώρες, υπάλληλοι, Ευρωβουλευτές και η αντιπρόεδρος.

Ήρθε δυναμικά το σκάνδαλο της κινεζικής τηλεφωνίας και πριν καλά καλά αρχίσουμε να συζητάμε μας ήρθε κι ένα νέο κακό, η απόφαση δηλαδή του γαλλικού δικαστηρίου για την κυρία Λεπέν, που προσπαθούν κάποιοι να τη δικαιολογήσουν.

Σαν πολλές δεν είναι αυτές οι συμπτώσεις ή τα ατυχή γεγονότα για το σύστημα;

Ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις οι οποίες στην αρχική ανάγνωση συμφωνούν στην ανάγκη ουσιαστικών μέτρων θωράκισης αλλά και στην πορεία και τις ξεχνούν;

Σας θυμίζω ότι στο προηγούμενο σκάνδαλο Qatargate η Αριστερά είχε κάνει συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις.

Σας καλώ να τις ξαναδιαβάσετε: παραδειγματικά τον κώδικα, είχαμε ζητήσει την απαγόρευση στους πρώην Ευρωβουλευτές αμέσως μετά την θητεία τους να εργάζονται σε σχετικά λόμπι. Ούτε αυτό έγινε. Και δεν το λες και επανάσταση!

Εμείς θεωρούμε λοιπόν ότι το σύστημα είναι σάπιο, υπάρχει δυσοσμία και πρέπει να αλλάξει. Ας ανοίξετε τουλάχιστον κάποιο παράθυρο, έτσι για τα προσχήματα.