Αμμώδεις καταγάλανες παραλίες, ανεμπόδιστοι ορίζοντες, «ξυπολυσιά» και πολλά βιβλία. Σε όποιον ακούγεται μια ιδανική κατάσταση, μπορεί να κάνει αίτηση, για αυτό που πολλοί περιγράφουν ως την καλύτερη θέση εργασίας στον κόσμο: εκείνη του βιβλιοπώλη σε ένα πολυτελές ερημονήσι των Μαλδίβων. Οι παθιασμένοι «βιβλιοφάγοι» που τυχαίνει να είναι και περιπετειώδεις φύσεις, εξωστρεφείς, δημιουργικοί και αρέσκονται στο

Το 1915 ο Αλβάρο Ντε Κάμπος, ένας από τους καλύτερους ετερώνυμους του Πεσσόα, όπως ο ίδιος τους ονομάζει, γράφει: «Με τον ίδιο τρόπο που πλένουμε το κορμί μας, θα έπρεπε να πλένουμε και το πεπρωμένο μας, να αλλάζουμε ζωή, όπως αλλάζουμε ρούχα – όχι για λόγους επιβίωσης, όπως κάνουμε όταν τρώμε ή κοιμόμαστε, μα με

Με δέος αντίκρισε η ανθρωπότητα τις εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb από τα βάθη του σύμπαντος που δόθηκαν στη δημοσιότητα τις προηγούμενες ημέρες από τη NASA. Πέραν όμως του πόσο θεαματικές είναι αυτές οι φωτογραφίες, αποκτούν επιπλέον αξία αν αναλογιστούμε ότι είναι αποτέλεσμα δουλειάς δεκαετιών από χιλιάδες ανθρώπους. Οι εικόνες αυτές προέκυψαν μετά από

Στις 22 Ιουνίου 1941, εντελώς αιφνιδιαστικά, χωρίς καν να της κηρύξει πόλεμο, ο Χίτλερ επιτίθεται εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, κουρελιάζοντας το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης της 23ης Αυγούστου 1939. Στην υπογραφή του συμφώνου Μολότωφ – Ρίμπεντροφ είχε καταφύγει η Σοβιετική Ένωση, αποδεχόμενη την πρόταση της Γερμανίας, μετά την αποτυχία της αγωνιώδους προσπάθειας του Στάλιν να

Γράφαμε ότι η Aριστερά πρέπει να αντισταθεί και να αντιστρέψει την «πνευματική μιζέρια» που μας περικυκλώνει. Υποχρέωσή μας να ξαναπιάσουμε το νήμα μιας πολιτικής και πολιτισμικής επανάστασης, να κάνουμε τις αριστερές αξίες μέρος της καθημερινότητας». Μια αριστερά χωρίς ενεργό όραμα, με το εγγενές ηθικό και αισθητικό του στοιχείο, μπορεί εύκολα να διολισθήσει σε έναν οικονομισμό

Η φωτογραφία των παιδιών που τρέχουν να ξεφύγουν από τις βομβες ναπάλμ στο Βιετνάμ, πέρα από καθηλωτική, είναι και καθοριστική, για το πώς βλέπουμε την ιστορία στην εποχή της εικόνας. Δεν είναι μόνο όσα συμβαίνουν στη φωτογραφία, ο μαύρος καπνός και η προφανής καταστροφή, αλλά κυρίως τα πρόσωπα των παιδιών, Που ακόμη κι αν έβλεπες

Εδώ και δεκαετίες, ο φασισμός πεθαίνει κάθε μέρα στο Δίστομο. Με τη θυσία τους στο βωμό του ναζισμού, οι 218 νεκροί του Διστόμου δεν άφησαν κανένα επιχείρημα, στην πιο φρικτή ιδεοληψία που γνώρισε η ανθρωπότητα. Με τη δύναμη τους, οι Διστομίτες που έμειναν πίσω, απέδειξαν ότι η ζωή μπορεί να νικήσει κατά κράτος τον πνευματικό

«Οταν το νόημα της ζωής προβάλλεται στο μέλλον, πώς θα ζήσουν οι άνθρωποι που δεν μπορούν να φανταστούν πια το μέλλον;». Αυτό το «αθώο» και συνάμα προκλητικό ερώτημα που θέτει ο Βρετανός φιλόσοφος Τζον Γκρέι, στο βιβλίο του «Η σιωπή των ζώων» (εκδόσεις Οκτώ), συνοψίζει μάλλον και το δράμα της παγκόσμιας Αριστεράς. Παραλλαγμένος ο καβαφικός