Η Ελληνική επαρχία καλοκαιριάζει με καύσωνα ακολουθώντας τις  γιορτές και τα πανηγύρια.

Να παίρνουν τα νταούλια φωτιά και να αναστενάζει η λαδόκολλα φωνάζοντας “όχι άλλη γουρνοπούλα”!

Η επαρχία χορεύει τσάμικα και καλαματιανά αδιαλείπτως και σε κάθε της γωνιά. Βαράνε τα ταμπούρλα και καμαρώνουν στην άπασα επικράτεια για την “πολιτιστική ακμή” που διάγει ο τόπος.

Πώς μου το είπανε να δεις; Κάποιος “καλλιτέχνης” , κάπου, απευθυνόμενος  στον κόσμο είπε “Να συμμετέχετε στις εκδηλώσεις όλο και πιο πολλοί. Για να δυναμώνει ο Σύλλογος. Γιατί αυτά είναι ψήφοι!”

Τα έχασε το φιλοθεάμον κοινο!

Για να δυναμώνει ο πολιτιστικός πρόεδρος , παράγων και ου το κάθε εξής θα πρέπει να σπρώξουμε όλοι. Και όταν σπρώξουμε όλοι, τότε θα δυναμώσει ο παράγων και θα κρατάει σου λέει την ψήφο μας στο τσεπάκι του και μετά “φοβού το Σύλλογο πατριώτη, ονόματα δεν λέμε γιατί θα θίξουμε υπολείψεις.” 

Κανένας λόγος βέβαια περί των δυνατοτήτων του συλλόγου.

Περί των επιλογών του , του έργου του βρε αδελφέ!

Ελληνική επαρχία αθάνατη που άρχισες τα καλαμπούρια στην μεταμνημονιακή εποχή!

Και να εξηγηθούμε: Δεν έχουμε τίποτα με τις γουρουνοπούλες πρωτίστως. Μας αρέσουν τα πανηγύρια και αυθεντικότητα της γεύσης τους.

Έχουμε όμως με διάφορους  διάσπαρτους συλλόγους που παριστάνουν πως παράγουν πολιτισμό κάνουν τους παράγοντες απλώνουν και το χέρι και ζητούν χρήματα από τον προυπολογισμό. .

Και τα παίρνουν. Αναμφίβολα!

Έχουμε σίγουρα με αυτοδιοικητικούς που γέμισαν τα πολιτιστικά καλοκαίρια μας  με ταμπούρλα και πίπιζες αμφιβόλου ποιότητας και επάρκειας. 

Οι Σύλλογοι που γράφονται με “Σ” κεφαλαίο, είναι γνωστοί σε όλο το νομό και όχι μόνο.

Είτε είναι χορευτικοί, λαογραφικοί, ερασιτεχνικά θέατρα, χορωδιες.

Είναι αναγνωρισμένοι για τη δουλειά που προσφέρουν και τιμώνται κιόλας ..

Ασφαλώς δεν ομιλούμε γι αυτούς.

Το τραγικό είναι πως γνωρίζουν άπαντες για ποιους πρόκειται.

Αλλά όπως είπε και οι παράγων: Δυναμώστε μας να γίνουμε ψήφοι!

Τζ. Σουκ.